Vele vormen van liefde en relaties te zien in een kapel in Heule
Ik werd door een vriend attent gemaakt op deze kapel. De gedachte achter deze kapel sloot naadloos aan bij het boek dat ik momenteel schrijf. Na een afspraak met de nonnen aldaar trokken we samen naar Heule in België.
Wij werden hartelijk ontvangen door één van de tachtig jarige nonnen die ons wat wilde vertellen over het ontstaan van deze verwezenlijking. De kapel was vijf jaar daarvoor afgebrand, de zuster werd nog emotioneel toen zij dat vertelde. De zusters vonden dat er iets eigentijds terug gebouwd moest worden. Ze gingen niet bij de pakken zitten, vertelden ze in mooi Belgisch.
God houdt immers van iedereen, en Adam en Eva als twee blanke mensen en als man en vrouw was toch helemaal achterhaald? De kapel kon ook veel kleiner, want van de oorspronkelijk 600 zusters waren er nog 46 over. Na vele jaren praten werd opdracht gegeven aan Klaas Verscheure voor hele bijzondere weergaven van Adam en Eva. Hij maakte twee meters hoge tableaus die veranderen als je er langs loopt. Zo worden Adam en Eva, afgebeeld als twee lesbiennnes, twee homo’s, twee mensen met een verschillende culturele achtergrond, twee ouderen, een donker koppel en twee mensen vanuit een verschillend continent. Een groep mensen die Polyamorie uitbeelden, zat er niet bij. Volgens de zusters kwam dat in België niet voor. Polygamie kenden ze wel vanuit de tijd dat zij in Afrika werkten. Dat vonden ze overigens ook niet verkeerd, deze mannen hielden volgens hen echt van al hun vrouwen en zorgden er goed voor hen.
Tussen beide tableaus was een groot glas in lood raam, dat vanaf de straat zichtbaar is (brandglas op zijn Belgisch). In de binnentuin van het klooster waren nog de oude ramen van de afgebrande kapel zichtbaar en een bijzondere boom, de Ginkgo biloba. Deze boomsoort heeft in Hiroshima de nucleaire aanval overleefd. De zusters zien in deze boom een symbool voor levenskracht. Wij vroegen ons af of de paus of het bisdom deze tableaus had goedgekeurd. In Rome wisten ze er niet van en de bisschop had hen alle ruimte gegeven. Ach, soms kan je beter vergiffenis vragen dan toestemming. De zusters waren allemaal heel fier op het resultaat.
Wij waren diep onder de indruk van deze hoog bejaarde zusters met hun eigentijdse blik op de liefde en relatievormen en van de indrukwekkende tableaus. Ook al werd Polyamorie niet afgebeeld in de kapel, het werd zeker geaccepteerd door de zusters. Het voelde heel goed dat een kerkelijk instituut zo tolerant was. Het klooster is het bezoeken waard.


Op 13 juni liep en reed een groep van bijna 20 Polyamoriefans mee met de Pride. Het was de eerste keer dat Pluk de Liefde zich inschreef. Wij vinden het belangrijk dat Polyamorie meer bekendheid krijgt.
We werden veel gefotografeerd en gefilmd, vooral de twee stoere vrouwen, Stefanie en Luka, die in een rolstoel meereden. Joost had voor vlaggen, banners en prachtige borden gezorgd, zoals MEER LIEFDE=MEER VREDE, IF YOU LOVE SOMEONE, SET THEM FREE, VRIJHEID IN VERBINDING, IK HEB EEN GROOT HART en natuurlijk PLUK DE LIEFDE en er speelde een playlist met polymuziek.
Het enthousiasme van het publiek ontroerde mij. Deze dag was ik heel blij en trots op ons tolerante landje. Je mag zijn wie je bent, die boodschap was duidelijk. Op het gratis festival na afloop traden veel nieuwe artiesten op. Eindhoven had het perfect georganiseerd. Alleen het van Abbemuseum was niet erg tolerant. Zij stuurde iemand uit onze groep in een rolstoel weg naar een dixi. Kortom, een mooie dag: polyamorie kreeg meer bekendheid en het voelde goed feest te vieren met tolerant Nederland.
Op dit moment geeft zij voorstellingen in enkele plaatsen in Nederland en België. Haar voorstelling heet Wrivinge en het is een educatieve cabaretshow over de geschiedenis van seks, kink en erotiek – met historische seksverhalen, drag en een flinke dosis humor. Zij doet dit samen met andere artiesten. We reizen van het oude Griekenland via de middeleeuwen naar de kinky Victorianen en ontdekken hoe queer, geestig en vrijdenkend onze voorouders eigenlijk waren.


Het gezelschap bestond uit zo’n twintig heel verschillende mensen tussen de 30 en de 70. Na een korte kennismakingsronde en een uitleg over massagedans, gingen we vrij dansen om de dagelijkse beslommeringen kwijt te raken. De muziek was heel afwisselend, mooi en lekker rustig. Er waren een paar mensen die ontzettend goed konden dansen. Met gesloten ogen en helemaal in zich zelf gekeerd. Met een meditatie werden we uitgenodigd contact te maken met jezelf. Hierbij raakte je ook je zelf aan. Het was belangrijk voor het vervolg dat je echt jezelf helemaal voelt. We maakten contact met anderen door elkaar lang aan te kijken. Vervolgens ging je op muziek een ander strelen zonder hem of haar aan te raken. Daarna kregen we allerlei opdrachten om beurtelings gever of ontvanger te zijn en wel anderen aan te raken. Daarbij werd gestreeld en vrijwel niet gepraat. Later
Het goede nieuws is dat er niet meer wordt gesproken of er een wetswijziging moet komen, maar hoe die er uit moet zien. Het bestaan van meeroudersituaties is een gegeven. Bovendien wordt het heel integraal opgepakt en gaat het zowel over regenbooggezinnen als over een samengesteld gezin met stiefouders of in pleegzorgsituaties. Het belang van het kind wordt zwaar gewogen. Zowel de Raad van de kinderbescherming, de Kinderombudsman en de Raad voor de Strafrechttoepassing en jeugdbescherming zijn betrokken in dit proces. Ook Movisie heeft op 4 september in samenwerking met de Stichting Meer dan Gewenst een handreiking ‘Regenboogouderschap’ uitgebracht.