Gabriel heeft in het verleden geworsteld met zichzelf en zijn verlangen naar mannen, naast de relatie met zijn vrouw. Intussen voelt hij zich veel vrijer.
Ervaringsverhaal van Gabriel
Gabriel is meer dan 40 jaar getrouwd, heeft twee kinderen en ook kleinkinderen. Hij had naast de relatie met zijn vrouw Henriette ook heel lang een relatie met Geert, die huisvriend was en altijd op verjaardagen en feestdagen bij hen in het gezin kwam. Zes jaar geleden vertelde Gabriel zijn kinderen dat hij een langdurige relatie had gehad met Geert, naast de relatie met zijn vrouw.
Mijn ouders waren Europeanen die in Azië leefden. Daar begon mijn leven. Op 4-jarige leeftijd k wam ik naar Nederland, waar ik opgroeide. Mijn vader was een dominante man, die de dienst uitmaakte. Hij eiste dat ik naar de mulo ging, terwijl ik een HBS-advies had, Op school had ik niet veel vriendjes. Er was een meisje waar ik erg verliefd op was, maar ze rook niet lekker. Er was één vriendje waar ik gek op was, ik vond hem leuk en aardig, heel mooi, maar dat kon ik nog niet goed plaatsen. Ik wist niet dar er sprake was van seksuele aantrekkingskracht. Soms had ik wat los vast met één van de meiden op school.
Met 16, 17 jaar kreeg ik een relatie met een jongen, Jan. Twee puberjongens die niet van elkaar kunnen afblijven. Ze noemden ons wel ‘homo’s’, maar dat vonden we zelf niet. Met mijn vader kreeg ik enorme ruzies over allerlei futiliteiten. Ik besloot het huis uit te gaan. Jan hielp me aan een prachtige kamer in een villa waar meer jongeren woonden. Ik kreeg ook wat verkering daar met een christelijk meisje, maar het werkte niet. Haar vader was nog erger dan die van mij. In de villa woonde een homostel. Eén van hen ging helaas stoken tussen Jan en mij, waardoor het uitraakte tussen ons. De andere homoman, Geert, had zich daarbuiten gehouden. Op een avond voelde ik me alleen en ging naar Geert voor troost en aanspraak. Ik wilde even warmte voelen. Dat eindigde in de eerste keer in bed, tussen ons.
Met een vrouw, Henriette, die mijn collega was, kreeg ik intussen een relatie. Na een aantal jaren gingen we samenwonen en kregen kinderen. Mijn relatie met Geert werd na een tijdje ook een echte seksuele relatie, naast het huwelijk met Henriette. Mijn vrouw wist dat ik op jongens viel. Dat was voor haar niet zo’n probleem. Ze voelde het niet als een bedreiging, als het maar buitenshuis gehouden werd wat wij hadden. Het moest niet zichtbaar zijn, dat vond ze belangrijk.
Geert was altijd de derde persoon in huis. Hij kwam vaak bij ons eten en deed aan alles mee. Voor de kinderen was hij een fijne en vertrouwde persoon. Niemand vroeg waarom hij er zo vaak bij was. Het was gewoon zo. Hij ging zelfs mee met het gezin op vakantie naar het buitenland. Als ik naar Geert ging, die alleen woonde, dan ging ik naar hem toe om te ‘klussen’. Onze relatie werd op een gegeven moment rustiger. Het wilde van de verliefdheid was weg.
Tien jaar geleden is Geert overleden. Sinds die tijd heb ik geen relatie met een andere man gehad. Ik begin nu weer om me heen te kijken. Ik kijk wat meer naar andere mannen, omdat dat wat makkelijker is, maar ik ga ook op vakantie en op cursussen met zowel mannen als vrouwen. Ik ben benieuwd, ik kijk wel wat er komt. Ik hoef niet per se meer verliefdheid. Je kan nu op mijn leeftijd genieten. Je hoeft niet in concurrentie te gaan.
Ik heb ontdekt dat ik iemand ben die ruimte moet krijgen. Ik moet niet teveel in de steigers worden gezet. Ik leef het liefst explorerend. Ruimte is niet grenzeloos. Ik ben me ervan bewust dat ik me wil kunnen verantwoorden voor wat ik doe. Ik ga met mijn vrouw in gesprek, wanneer ik een nieuwe persoon heb met wie ik iets opbouw. Dan is het concreet en kunnen we zo nodig regels en grenzen afspreken.
In het verleden heb ik erg geworsteld met die behoefte aan ruimte en andere keuzes dan mensen gemiddeld maken. Er is veel oordeel over dit soort vrijheid en dat was er ook in mijzelf. Hoe hanteer ik het voor mezelf dat ik ruimte neem? Het belangrijkste was zelfacceptatie. Ik onderzocht ook met behulp van boeddhisme mijn angsten in mijzelf . De grootste angst was om mijn directe naasten te verliezen, omdat die een oordeel kunnen hebben. Deze angst is zeker een rem geweest om volop van het leven te genieten. Maar als je dat niet doet, dan verlies het leven zijn glans.
Ik heb mijn kinderen een paar jaar geleden verteld over mijn relatie met Geert, die zij als huisvriend gekend hadden. Hij was toen al overleden. Zij vielen van hun stoel af, ze hadden niets vermoed. Het heeft mij heel veel ruimte gegeven om hen te vertellen over dit deel van mijn leven dat altijd een geheim voor hen is geweest. Ik heb de kinderen gevraagd om bij me te komen als ze vragen hebben of als er een probleem is voor hen. Dat doen ze -nog- niet en dat hoeft ook niet. Ze weten wie Geert was, ze weten het van mij. Voor mij is het zo goed. Ik ervaar veel meer rust en ruimte, nu het bekend is.
Als je een belangrijke ervaring op het gebied van polyamorie wilt delen, dan kan dat! Ik wil je graag interviewen om jouw persoonlijke polystory in beeld te brengen. Met een kopje koffie/thee of telefonisch/via skype. Het verhaal wordt geanonimiseerd, om je identiteit te beschermen.
Mail Belle via [email protected].


Travocora zegt
Wat een mooi en treffend verhaal, zo herkenbaar . . . Maar er mee naar buiten komen is echt top! Zou dat ook wel willen, maar die drempel overgaan is ook wat.
Belle zegt
Dank je wel voor je reactie. Ik zal de inhoud doorgeven aan Gabriel, dat zal hij zeker op prijs stellen!
Zelf ben ik ook erg blij met dit ervaringsverhaal omdat er veel meer mensen zijn in deze situatie en het bepaald niet altijd veilig is om open te zijn.
Hartelijke groet, alle goeds voor jou.
Belle
Travocora zegt
Dank voor je reactie, ik neem zeker aan dat dit bij veel meer personen speelt