We wensen je heerlijke dagen toe. Geniet van de liefde en geniet van elkaar
Catharina de Grote
Ik kan geen dag zonder liefde (Catharina)
Catharina wordt in 1729 geboren in het Duitse vorstendom Stettin. Haar vader is vorst van Anhalt-Zerbst en haar moeder was hertogin. Als ze 15 jaar oud is, selecteert tsarina Elisabeth van Rusland de rijke maar niet bijzonder knappe Catharina als echtgenoot voor haar neefje en troonopvolger Peter III. Catharina wordt naar Rusland gestuurd, waar zij zich vrijwel meteen moet bekeren tot het Russisch-orthodoxe geloof. In 1745 trouwen Catharina en Peter met elkaar.
Catharina en Peter
Catharina beschrijft haar echtgenoot Peter als een idioot met gezwollen rode neus en waterige ogen. Op hun huwelijksnacht ligt Catharina twee uur te wachten in haar bed, tot Peter komt, die giechelend zegt: “Wat zouden mijn kamerheren lachen als ze ons samen in bed zouden zien”, en hij valt naast haar in slaap.
Peter bedrijft niet de liefde met haar, maar speelt met zijn tinnen soldaten oorlogje op de dekens. In het eerste jaar van haar huwelijk voelt Catharina zich eenzaam. Ze heeft onder het bewind van tsarina Elisabeth weinig vrijheid. De intelligente Catharina zoekt haar troost in Franse boeken
Op zoek naar de liefde
Maar op het gebied van liefde en erotiek wil de jonge sensuele vrouw meer dan zij in haar huwelijk kan krijgen. Zo zoekt zij leuke mannen aan het hof. Soms worden deze ook naar haar gebracht. Een Britse ambassadeur stelt een knappe Poolse man aan haar voor, in de hoop de betrekkingen tussen Engeland en Rusland te verbeteren. Later krijgt deze minnaar, Poniatowski, de Poolse kroon. Hij zal één van Catharina’s meest trouwe aanhangers blijven, ook als de relatie stopt.
Door het nemen van minnaars merkt Catharina dat zij meer invloed krijgt. Ze versterkt met de keus van haar liefdespartners haar positie binnen het aristocratische bolwerk. Er wordt een zoon geboren, Pavel of Paul genoemd. Catharina heeft dan een relatie met de jonge officier Sergej Saltykov. Catharine schrijft dat deze Saltykov de biologische vader van Paul was. Haar man Peter III accepteert de baby als eigen kind, hoewel hij beter weet. Ook Peter heeft een eigen vaste minnares.
Tsarina Catharina
Na de dood van de oude tsarina Elisabeth, wordt Peter III in 1761 de tsaar van de Russen. Hij is niet erg handig in zijn politieke strategie. Peter sluit vrede met Pruisen op ongunstige voorwaarden voor zijn eigen land, tegen de zin van de legerofficieren die zich rond Catharina gegroepeerd hebben. Peter beveelt ook om de kerkelijke bezittingen in beslag te nemen. Zo jaagt hij het leger én de kerk tegen zich in het harnas. Hij tiranniseert zijn vrouw en bedreigt haar met een zwaard. Liefst zou hij van haar af willen en één van zijn minnaressen trouwen.
Wanneer Peter bij een banket zijn vrouw vernedert en plannen beraamt om zich van haar te ontdoen, besluit Catharina zich aan te sluiten bij de samenzweerders in het leger. In juni 1762 doet zij mee aan een staatsgreep tegen haar man, waarbij haar minnaar Gregori Orlow en zijn broers, allen militairen, een rol spelen. De tsaar wordt afgezet. Het leger roept Catharina uit tot tsarina en laat haar kronen.
Catharina is zeker niet wraakzuchtig, maar zij is wel pragmatisch. Ze weet dat Peter een blijvend gevaar voor haar is, zolang hij in leven blijft. Peter wordt gedood door de jongere broer van Gregori, Alexei. Waarschijnlijk heeft Catharina hiervoor de opdracht gegeven. De artsen verklaren dat de keizer is overleden aan ‘een koliek als gevolg van aambeien’. Na Peters dood in 1762 regeert Catharina als absoluut vorstin over Rusland. Dat geeft haar enorme vrijheden die zij gebruikt voor sociale verbeteringen en ook voor zichzelf.
Catharina heeft tijdens haar leven vele minnaars, waaronder minimaal 22 aristocraten.
Orlow
Gregori Orlow is een energieke knappe man. Soldaat in hart en nieren, net als zijn vier broers. Als gekroonde keizerin zonder echtgenoot hoeft Catharina na de dood van Peter haar relatie met hem niet meer te verstoppen. Ze gaat met Orlow naar bals en hij is vaak te vinden op een sofa in haar slaapvertrekken, gekleed in een badjas. Grigori houdt er ochtendaudiënties en verleent gunsten.
Catharina is gek op hem, maar heeft ook (terecht) haar angsten. De broeders Orlow hebben haar op de troon geholpen, ze kunnen haar er misschien ook wel weer afstoten. Catharina slaat het huwelijksaanzoek dat Gregori doet dan ook af. Hun relatie duurt jaren en dooft dan op erotisch gebied uit. Maar zij zullen vrienden blijven en elkaar op een bepaalde manier trouw blijven, in de slangenkuil van het hof.
Gregori wordt verliefd op een jonge nicht van 14 jaar, waar hij later mee trouwt. Catharina laat hem vertrekken, met een jas geborduurd met diamanten ter waarde van 1 miljoen roebel. Ze schenkt haar jonge vervangster prachtige japonnen en heet haar warm welkom aan het hof. Zelf is ze ook weer op jacht naar nieuwe mannen.
Potemkin
De meest favoriete minnaar van Catharina wordt Potemkin, een Russische prins. Hij is haar evenknie in politiek opzicht en ook in bed. Meer dan 1,80 lang (een reus onder de mannen in die tijd) en met de manen als van een leeuw. Een man met wie iedere vrouw wil slapen en met wie alle mannen willen ruilen…
De keizerin is dan al wat ouder, maar heeft een sprankelende scherpe geest. Haar lichamelijke hartstocht is even hevig als de zijne. Ze gaan een passionele relatie aan.
“Ik ben je vuurvrouw, zoals je zo dikwijls zegt. Maar ik probeer mijn vlammen te verbergen” (Catharina aan Potemkin)
De populariteit van Potemkin is groot. Hij is uiterst succesvol strateeg en een geboren staatsman. Hij wordt Catharina’s onderkoning. ’s Nachts bedrijven ze de liefde en overdag werken ze politieke zetten uit. In 1776 benoemt Catharina hem tot goeverneur-generaal van de Zuidelijke provincies.
Potemkin bezet de Krim en regeert als oriëntaals vorst, inclusief een harem aan vrouwen. De relatie tussen Catharina en hem wordt wat meer long distance en platonisch. Potemkon wil geen echte concurrentie in zijn betrekkingen met Catharina en kiest daarom graag zelf mooie minnaars uit voor haar. Liefst mannen die politiek wat minder slim zijn dan hij en wel fraai gebouwd.
Toy-Boy’s
De minnaars van Catharina vervullen belangrijke posities aan het hof. Ze worden zorgvuldig geselecteerd. Een arts onderzoekt ze eerst op gezondheid en eventuele geslachtsziekten. Als ze gezond zijn, worden ze eerst naar het bed van een goede vriendin van Catharina gebracht, die na afloop haar bevindingen aan de keizerin vertelt. De mannen worden bevorderd als zij een relatie met haar aangaan. Catharina is gul. Als zo’n relatie weer stopt, beloont zij hen met landgoederen en geld.
De tsarina is de uitvindster van de term “Toy-boy”. Naarmate zij ouder werd, worden haar minnaars steeds jonger. Haar laatste minnaar, prins Platon Zoebov, is meer dan 40 jaar jonger dan Catharina.
Geheime erotische kamer
Catharina heeft een bijzondere ruimte, een geheim erotisch kabinet, in het oude paleis van de Romanov-dynastie. Dit is van boven tot onderen gevuld met pornografische schilderijen, erotische beeldhouwwerken en meubels versierd met fallussen en vagina’s uit het fijnste houtsnijwerk. Het is de ‘geheime kamer’ ofwel The Amber Room waarin Catherina haar geliefden ontvangt.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog verdwijnen helaas alle meubels en schilderijen, weggeroofd. Mensen die nu het paleis bezoeken treffen degelijke ruimtes aan waarin schilderijen worden gerestaureerd….
Bronnen en verdere docu
www.isgeschiedenis.nl
Scott-Clark, Catherine; Levy, Adrian.
The Amber Room: The Untold Story of the Greatest Hoax of the Twentieth Century. Atlantic Books, 2004
Herman, E, Seks met de koningin. Koninginnen en hun minnaars aan de Europese vorstenhuizen. Antwerpen, Monteau. 2008
Artikel over de erotische kamer
The Great Catharina, verfilming van het leven van Catharina de Grote op Netflix, 2025
Wikipedia
Nonmonoradar
Poly Lief & Leed: “Het geeft me zoveel ruimte, nu het bekend is”
Ervaringsverhaal van Gabriel
Gabriel is meer dan 40 jaar getrouwd, heeft twee kinderen en ook kleinkinderen. Hij had naast de relatie met zijn vrouw Henriette ook heel lang een relatie met Geert, die huisvriend was en altijd op verjaardagen en feestdagen bij hen in het gezin kwam. Zes jaar geleden vertelde Gabriel zijn kinderen dat hij een langdurige relatie had gehad met Geert, naast de relatie met zijn vrouw.
Mijn ouders waren Europeanen die in Azië leefden. Daar begon mijn leven. Op 4-jarige leeftijd k wam ik naar Nederland, waar ik opgroeide. Mijn vader was een dominante man, die de dienst uitmaakte. Hij eiste dat ik naar de mulo ging, terwijl ik een HBS-advies had, Op school had ik niet veel vriendjes. Er was een meisje waar ik erg verliefd op was, maar ze rook niet lekker. Er was één vriendje waar ik gek op was, ik vond hem leuk en aardig, heel mooi, maar dat kon ik nog niet goed plaatsen. Ik wist niet dar er sprake was van seksuele aantrekkingskracht. Soms had ik wat los vast met één van de meiden op school.
Met 16, 17 jaar kreeg ik een relatie met een jongen, Jan. Twee puberjongens die niet van elkaar kunnen afblijven. Ze noemden ons wel ‘homo’s’, maar dat vonden we zelf niet. Met mijn vader kreeg ik enorme ruzies over allerlei futiliteiten. Ik besloot het huis uit te gaan. Jan hielp me aan een prachtige kamer in een villa waar meer jongeren woonden. Ik kreeg ook wat verkering daar met een christelijk meisje, maar het werkte niet. Haar vader was nog erger dan die van mij. In de villa woonde een homostel. Eén van hen ging helaas stoken tussen Jan en mij, waardoor het uitraakte tussen ons. De andere homoman, Geert, had zich daarbuiten gehouden. Op een avond voelde ik me alleen en ging naar Geert voor troost en aanspraak. Ik wilde even warmte voelen. Dat eindigde in de eerste keer in bed, tussen ons.
Met een vrouw, Henriette, die mijn collega was, kreeg ik intussen een relatie. Na een aantal jaren gingen we samenwonen en kregen kinderen. Mijn relatie met Geert werd na een tijdje ook een echte seksuele relatie, naast het huwelijk met Henriette. Mijn vrouw wist dat ik op jongens viel. Dat was voor haar niet zo’n probleem. Ze voelde het niet als een bedreiging, als het maar buitenshuis gehouden werd wat wij hadden. Het moest niet zichtbaar zijn, dat vond ze belangrijk.
Geert was altijd de derde persoon in huis. Hij kwam vaak bij ons eten en deed aan alles mee. Voor de kinderen was hij een fijne en vertrouwde persoon. Niemand vroeg waarom hij er zo vaak bij was. Het was gewoon zo. Hij ging zelfs mee met het gezin op vakantie naar het buitenland. Als ik naar Geert ging, die alleen woonde, dan ging ik naar hem toe om te ‘klussen’. Onze relatie werd op een gegeven moment rustiger. Het wilde van de verliefdheid was weg.
Tien jaar geleden is Geert overleden. Sinds die tijd heb ik geen relatie met een andere man gehad. Ik begin nu weer om me heen te kijken. Ik kijk wat meer naar andere mannen, omdat dat wat makkelijker is, maar ik ga ook op vakantie en op cursussen met zowel mannen als vrouwen. Ik ben benieuwd, ik kijk wel wat er komt. Ik hoef niet per se meer verliefdheid. Je kan nu op mijn leeftijd genieten. Je hoeft niet in concurrentie te gaan.
Ik heb ontdekt dat ik iemand ben die ruimte moet krijgen. Ik moet niet teveel in de steigers worden gezet. Ik leef het liefst explorerend. Ruimte is niet grenzeloos. Ik ben me ervan bewust dat ik me wil kunnen verantwoorden voor wat ik doe. Ik ga met mijn vrouw in gesprek, wanneer ik een nieuwe persoon heb met wie ik iets opbouw. Dan is het concreet en kunnen we zo nodig regels en grenzen afspreken.
In het verleden heb ik erg geworsteld met die behoefte aan ruimte en andere keuzes dan mensen gemiddeld maken. Er is veel oordeel over dit soort vrijheid en dat was er ook in mijzelf. Hoe hanteer ik het voor mezelf dat ik ruimte neem? Het belangrijkste was zelfacceptatie. Ik onderzocht ook met behulp van boeddhisme mijn angsten in mijzelf . De grootste angst was om mijn directe naasten te verliezen, omdat die een oordeel kunnen hebben. Deze angst is zeker een rem geweest om volop van het leven te genieten. Maar als je dat niet doet, dan verlies het leven zijn glans.
Ik heb mijn kinderen een paar jaar geleden verteld over mijn relatie met Geert, die zij als huisvriend gekend hadden. Hij was toen al overleden. Zij vielen van hun stoel af, ze hadden niets vermoed. Het heeft mij heel veel ruimte gegeven om hen te vertellen over dit deel van mijn leven dat altijd een geheim voor hen is geweest. Ik heb de kinderen gevraagd om bij me te komen als ze vragen hebben of als er een probleem is voor hen. Dat doen ze -nog- niet en dat hoeft ook niet. Ze weten wie Geert was, ze weten het van mij. Voor mij is het zo goed. Ik ervaar veel meer rust en ruimte, nu het bekend is.
Als je een belangrijke ervaring op het gebied van polyamorie wilt delen, dan kan dat! Ik wil je graag interviewen om jouw persoonlijke polystory in beeld te brengen. Met een kopje koffie/thee of telefonisch/via skype. Het verhaal wordt geanonimiseerd, om je identiteit te beschermen.
Mail Belle via [email protected].
Poly Lief & Leed: “Wij leefden gewoon ons eigen leven”
Ervaringsverhaal van Ronald
Ronald heeft al jong de mannenliefde leren kennen, via een relatie met Gert bij wie hij in de zaak werkte. Deze relatie duurde 36 jaar, met medeweten van de vrouw van Gert. In die tijd, begin jaren ’70, waren relaties tussen mannen nog niet zo gewoon. Het woord ‘polyamorie’ moest nog worden uitgevonden.
Ik was nog maar 14 toen ik Gert leerde kennen. Via mijn zusje kwam ik bij hem in de zaak om een dagje te helpen in het weekend. Ik zat op de middelbare school en was goed in cijfers. Gert vroeg me om voor hem ook de boekhouding te doen. Voor mij was dat heel makkelijk. Zo kwam ik er elke week twee dagen. Na mijn middelbare school ging ik verder in deze zaak.
Al heel lang wist ik dat ik op jongens viel, maar niet dat ik ook op een oudere man verliefd kon zijn. Het was begin jaren ’70 toen mijn relatie met Gert begon. Gert was zelf tien jaar eerder met Thea getrouwd en had kinderen. Zo ging dat in zijn tijd. Als je als man gevoelens voor andere mannen kreeg, dan zeiden ze: ‘Ga maar trouwen met een vrouw, dan gaat dat wel over’. Dat werkt natuurlijk niet zo… We voelden duidelijk wat voor elkaar. Op een dag stond ik bij het aanrecht, met een brede gootsteen. Als je in de hoek stond, dan was je uit het zicht. Gert kwam tegen me aan staan. Van het één kwam het ander.
Onze verhouding was eerst een geheim. Ik bleef wel eens slapen op de zaak en dan kwam Gert bij me, in bed. Hij ging er gewoon bij liggen, in de ochtend. Zijn vrouw kwam binnen toen we een keer met elkaar bezig waren. Zij reageerde niet vreemd, ze wist het van haar man. Ik kon een relatie met Gert hebben, want Thea vond het goed. Ik was ook veel jonger en ik was een man, hè. Misschien was het moeilijker voor haar geweest als ik een vrouw was. Nu gingen we vaak met zijn drieën op pad. Het zag er voor de buitenwereld uit alsof ik hun zoon was. De kinderen kende ik goed en zij mij ook. De zoon wist van de relatie die ik met Gert had. De dochter wilde het liever niet zien.
Zelf woonde ik boven de zaak, daar was ruimte voor me. Gert zat bij mij alle dagen doordeweeks en in het weekend was hij bij zijn vrouw. Natuurlijk was er het leeftijdsverschil. Hij was jong van geest, we konden ook samen lachen op de kermis. Er moest wel hard gewerkt worden aan het bedrijf. We gingen elke week een middag naar de sauna, daar spraken we over van alles, maar niet over de zaak.
Voor mij was het fijn dat ik in het weekend alleen was. Dan had ik mijn vrijheid. Ik heb nooit zo’n behoefte gehad om altijd alles samen te doen, zoals veel stellen dat doen. En ik had dan ruimte voor andere contacten en verliefdheden. Ik had ook een soort relatie met een man die met een andere man een vaste relatie had. Gert wist het eigenlijk wel, maar we hadden het er nooit over.
Gert werd ouder en moest geopereerd worden. Dat is toen ook gebeurd, maar daarna is hij plotseling in het ziekenhuis overleden. Ik was als eerste in het ziekenhuis bij hem toen hij dood was. Je verwacht het wel een beetje als je partner 26 jaar ouder is dat dit kan gebeuren. Toch was het heel onverwachts voor me.
Toen de familie kwam, vroeg de zoon of ik er ook bij wilde zijn. Ik vond dat heel fijn. Mijn naam mocht op de rouwkaart, tussen die van de familie. Ook toen de kist gesloten werd en in het crematorium mocht ik erbij zijn. Op het crematorium nam de familie als laatste afscheid. Ik stond er arm in arm met Thea. Zo kan het dus ook… Thea heeft nog 15 jaar geleefd en ik heb contact met haar gehouden. Met elke kerst bracht ik iets lekkers voor haar mee. We stonden eens samen te huilen op de stoep. Ik zei: ‘Denk je dat ik jou vergeet?”
Voor mij is het heel duidelijk: je kunt van meer dan één houden. Dat doet niets af aan elkaar. Het was een publiek geheim, de relatie van mij met Gert. Wij leefden gewoon ons eigen leven. Ik zou het zo weer over doen.
Als je een belangrijke ervaring op het gebied van polyamorie wilt delen, dan kan dat! Ik wil je graag interviewen om jouw persoonlijke polystory in beeld te brengen. Met een kopje koffie/thee of via beeldscherm. Het verhaal wordt geanonimiseerd, om je identiteit te beschermen. Mail Belle op [email protected].
Kleurrijke verjaardag van Pluk de Liefde 10 jaar
Op een mooie zomeravond hebben we een feestelijke creatieve avond gehouden, vanwege het tienjarig bestaan van Pluk de Liefde. Daar zijn wij zelf als stichting heel blij mee en het is natuurlijk erg leuk om dit met elkaar en in onze community te vieren. Pluk de Liefde organiseert sinds voorjaar 2015 workshops. Alles bij elkaar zullen dat er ongeveer 90 zijn geweest in de tijd dat Pluk de Liefde bestaat…
Het thema van deze speciale avond was: Liefde(s) in Beeld. Iedereen was welkom ongeacht huidige relatiewijze en ervaring met polyamorie. Het maakte ook niet uit of je ervaring hebt met creatieve werkvormen. Plezier stond voorop. Het mooie van het gebruik van creatieve werkvormen is dat er veel ruimte is om al werkend met kleur en knipsels inzicht te krijgen in wat je beweegt en wat je meemaakt. Door eens niet met woorden maar met beelden bezig te zijn, komen er andere laagjes naar boven.
De ruimte zat snel en goed vol. Heel leuk en verrassend voor ons was dat sommige deelnemers een klein lief kadootje hadden meegenomen, een potje snoepjes, een heerlijk zeepje. Dat hebben we erg gewaardeerd!
Op deze avond hebben we onze ervaringen en gevoelens wat betreft meerdere liefdes in beeld gebracht. Dat gebeurde met eenvoudige speelse werkvormen, waaronder het maken in stappen van een schilderij van je verlangens over liefde in je leven. Die gingen we natuurlijk met elkaar bespreken en uitwisselen, om ervan te leren en te genieten.
Daarna kreeg iedereen de vraag om wensen en liefdevolle tips te schrijven en deze een plek te geven in een wensboom, voor Pluk de Liefde. Dat gaf heel snel een kleurig beeld met warme wensen.
“Dat jullie nóg 10 jaar door kunnen gaan met dit geweldige initiatief. Tip: blijven knuffelen.”
Sommige wensen zijn concrete verzoeken om een polywandeling in Brabant te organiseren of een nieuw boek te schrijven met verhalen van mensen met polyamorie. Er zijn ook diverse leuke aanmoedigingen.
“Vooral blijven bestaan! Ik wens jullie elke hulp die nodig is om dat te realiseren.”
“Continuïteit door verjonging.”
We merken uit de reacties dat Pluk de Liefde belangrijk is voor mensen die polyamoreus willen leven.
“Ik wens jullie nog vele jaren waarin je anderen kunt laten voelen dat ze goed zijn zoals ze zijn.”
“Jezelf durven zijn is spannend, eng, maar ook onwijs mooi en fullfilling. Ik hoop dat jullie mooie platform dat altijd blijft communiceren. Durf en breng het woord van liefde.”
Pluk de Liefde lijkt belangrijk als plek om jezelf te kunnen zijn en te uiten op de manier die je werkelijk bent. Het raakt ons natuurlijk om dat te horen! En in de huidige situatie waarin velen leven, is het helemaal niet zo gemakkelijk om jezelf te zijn. Er zijn mensen die sociaal in een isolement zouden raken als zij uit de kast komen als polyamoreus. Er zijn allerlei andere vormen van onbegrip en oordeel over liefde in meervoud.
Een grappige versie hiervan is de wens dat Pluk de Liefde zichzelf mag opheffen over tien jaar omdat de stichting dan helemaal niet meer nodig is;). Nou, dat hopen wij ergens ook. Zolang het nodig is, blijven we ons inzetten om de situatie beter te maken en vooral om veel met elkaar te leren en elkaar te ontmoeten. We gaan ervoor om de komende jaren nog veel mooie avonden en activiteiten te organiseren. Misschien komt dat boek er ook wel. En die wandeling in Brabant, daar denken we nog even over na.
Met een drankje erbij hebben we alle schilderijen en tips bewonderd en getoast op onze liefdes in de toekomst…!
Will Smith
Will is geboren in 1969 in de USA. Als rapper is hij deel van het duo DJ Jazzy Jeff & The Fresh Prince, waar hij zijn eerste hits heeft. Daarna gaat hij solo verder. Hij krijgt acteurservaring en treedt op in diverse films.
Hij wordt ook in Nederland bij het grote publiek bekend via films als ‘Men in Black’, ‘Independence Day’ en ‘I am Legend’. Deze rollen zorgen voor zijn doorbraak bij het grote publiek, waarna hij een gevierd acteur is.
Will kan het zich permitteren om grote rollen af te wijzen zoals hij deed voor de film ‘Mr and mrs Smit’, want hij heeft ze voor het uitkiezen. Zijn beeld is terug te vinden in Madame Tussauds
De open relatie van Will en Jada
Will is getrouwd met Jada Pinkett Smith. Jada is een Amerikaans actrice, die de eer heeft om in 2009 genomineerd te worden voor de Razzie Awardvoor slechtste actrice, maar vervolgens in 2010 een Image Award te krijgen voor beste actrice in een dramaserie.
Will en Jada hebben een open relatie, net als Angelina Jolie en Brad Pitt. Samen hebben ze twee kinderen, een zoon en een dochter.
Will en Jada vinden dat hun relatie op veel meer is gebaseerd dan seksuele trouw. Het gaat hen om vertrouwen te geven aan elkaar, niet te leven in de ban van angst of wantrouwen.
Zoals Jada vertelt, in een interview:
“Do we believe loving someone means owning them? Do we believe that ownership is the reason someone should ‘behave’?”
Wille en Jada zeggen dat zij vinden dat ‘liefde zonder angst’ eens over de hele wereld zal heersen. Je moet andere mensen kunnen liefhebben zonder oordeel. Jada is bijzonder uitgesproken over de vrijheid die ze haar echtgenoot gunt. Hij kan doen wat hij wil, zolang hij zichzelf in de spiegel kan aankijken en het okay voelt.
Dat betekent niet dat hij er maar op los leeft. De relatie is open zolang elke partner trouw is aan zichzelf en daardoor ook trouw aan de ander kan zijn. Ze vertrouwen erop dat de ander keuze maakt die niet hun onderlinge relatie en huwelijk schaden.
Ook Will heeft zich uitgesproken over het hebben van andere relaties, hoewel minder uitgesproken dan zijn partner. Er komt volgens hem altijd een keer in het leven waarop je verliefd wordt op een ander. Je moet dan gewoon eerlijk zijn en tegen je partner zeggen: ‘Kijk, ik wil seks hebben met iemand, maar ik zal het niet doen als je er niet mee akkoord gaat”, zo zegt Will in een interview.
Margo Robbie en Will
Er zijn verschillende verhalen over Will Smith en de vrouwen waar hij naast zijn huwelijk contact mee heeft. Hij houdt dit zo discreet mogelijk, maar soms wordt hij gespot. Een vrouw met wie hij gezien is, is Margo Robbie, een blonde jonge Australische filmster. Hij heeft met haar gewerkt in opnames van Suicide Squad. Ze voelen zich erg vertrouwd met elkaar.
Will geeft zijn zegen aan August
“I actually sat down with Will and had a conversation due to the transformation from their marriage to life partnership that they’ve spoken on several times. He gave me his blessing” (August Alsina)
In zomer 2020 kwam naar buiten dat Jada een relatie heeft gekregen met huisvriend en musicus August Alsina. August vertelt in deze film (op ca 17 minuten speeltijd) dat Will hem indertijd zijn zegen heeft gegeven om de verhouding met Jade te vervolgen. August zegt dat hij zich bevoorrecht voelt dat hij Will en Jade heeft leren kennen en dat zij hem zoveel vertrouwen en liefde geven. Hij zegt Jada in 2015 ontmoet te hebben toen Jaden Smith de twee aan elkaar voorstelde. Hij zegt ‘jarenlang’ een relatie met haar gehad te hebben en nog steeds veel van haar te houden.
Speculaties
Intussen leven Jada en Will in de USA in de gouden publiekskooi. In de pers wordt gespeculeerd over de stevigheid van het huwelijk. Is de consensus over het open huwelijk wel echt? Hebben ze onderling geen onenigheden en spanningen hierover?
Er zijn in de roddelbladen en op social media tal van geruchten geweest dat Will en Jada gaan scheiden. Of dat zij alleen nog bij elkaar blijven vanwege het geld en de kinderen. Will heeft zelfs een officiële verklaring afgegeven dat hij en Jada niet van plan zijn uit elkaar te gaan.”Normaal gesproken reageer ik helemaal niet op dit soort onzin, omdat het besmettelijk is. Maar omdat zo veel mensen mij hun oprechte medeleven hebben getoond, dacht ik: wat kan het me ook schelen, ik kan ook dom zijn. Als ik ooit ga scheiden van mijn koningin, zweer ik dat ik jullie dat zelf vertel.” (Will)
In 2022 maakt comedian Rock bij de uitreiking van de Oscars een grap over de haarziekte van Jada. Meteen loopt Will, die ook aanwezig is, naar het podium, waar hij Rock een klap in het gezicht geeft. Jada noemt de klap later de “heilige klap”. “Omdat daarna in onze relatie heel veel mooie dingen zijn gebeurd.” In de jaren erna zijn er geruchten over apart leven en toch als stel naar buiten treden. Of eigenlijk uit elkaar gaan en toch bijeen blijven. En ook weer samen werken aan de onderlinge relatie.
Intussen heeft dochter Willow Smith zich in de talkshow ‘Red Table Talk’ uitgelaten over haar seksualiteit. Zij omschrijft zichzelf als polyamoreus, wat inhoudt dat ze openstaat voor meerdere relaties met diverse partners tegelijkertijd.
“Ik denk dat monogamie juist leidt tot vreemdgaan”
Josephine Baker
Josephine Baker wordt geboren in 1906 in Missouri, als dochter van een wasvrouw en een muzikant. Als het oudste kind uit een arme zwarte familie, moet ze op zevenjarige leeftijd gaan werken om geld binnen te brengen. Haar jeugd en jonge jaren zijn een strijd om te overleven, in een maatschappij die hard is voor mensen die niet blank zijn. Er is sprake van lynchpartijen. Zwarte mensen moeten op straat opzij gaan als er een blanke aankomt.
Josephine woont en werkt in gezinnen als dienstmeisje terwijl ze zelf eigenlijk nog een kind is. Waarbij ze oppast op jonge baby’s en door hun ouders geïnstrueerd wordt om die ‘vooral niet te zoenen’, omdat ze zwart is. Josephine slaapt niet in het huis, maar bij de honden. Ze wordt geconfronteerd met racisme, maar dat zal haar niet klein krijgen.
Op 13-jarige leeftijd loopt ze weg. Josephine is een tijd lang dakloos. Om aan geld te komen maakt ze danspasjes. Als puber van 15 treedt Josephine op als revue meisje in Saint Louis. Vervolgens gaat ze naar New York, om op Broadway door te breken. Van daaruit start ze een loopbaan die haar brengt tot in Europa en Zuid Amerika. In Parijs is ze te zien de in “la revue nègre”, gevolgd door optredens in de beroemde Folies Bergere. Al snel wordt ze een favoriet van de Fransen.
Josephine staat half naakt op het podium en wordt beroemd en geroemd vanwege haar erotische creatieve manier van dansen. Ze steekt de draak met stereotypen. Haar meest bekende kostuum is een riem van bananen, zonder iets anders. Baker, die bekend staat als “The Black Venus”, weet het publiek te fascineren. Zij ontwikkelt zich tegelijkertijd als filmster en zangeres. Haar veroveringen van mannen zijn ook legendarisch. Haar meest bekende muziekhit, “J’ai deux amours”, wordt opgenomen in 1931. Ze zegt: “ik heb twee grote liefdes: mijn land en Parijs”. De song wordt haar herkenningslied.
Josephine en William
Als 15-jarige trouwt Josephine William Howard Baker. Hij is de zoon van een vooraanstaande zwarte restauranthouder uit Philadelphia. Ze stapte snel uit dit huwelijk – zonder een scheiding aan te gaan – maar ze houdt haar achternaam. Voor de rest van haar leven zal ze bekend staan als Josephine Baker.
Josephine en Jean
In 1937 heeft ze een huwelijk met de Fransman Jean Lion, dat na een jaar ontbonden wordt. Door dit huwelijk krijgt Josephine de Franse nationaliteit. Ze vestigt zich definitief in Frankrijk
Josepine en Joe
Haar langste huwelijk is met Joe Bouillon, van 1947 tot 1957. Hij is orkestleider, blank en homoseksueel en leidt een Franse jazz band. Op papier duurt het huwelijk tot haar dood.
Met Joe heeft ze op een gegeven moment een groot gezin. Josephine heeft een miskraam gehad waarbij haar baarmoeder verwijderd wordt. Ze kan zelf geen kinderen krijgen, maar adopteert 12 kinderen. Die zijn uit alle delen van de wereld afkomstig. Haar kinderen worden daarom wel de regenboogkinderen (la tribu arc-en-ciel) genoemd. Deze kinderen haalt ze uit alle delen van de wereld, van Japan, Ivoorkust, Algerije, Skandinavië, en voedt hen multiraciaal en multicultureel op. Zo wil ze laten zien dat mensen van verschillende achtergronden elkaar kunnen liefhebben en samen kunne leven.
Josephine heeft een sterk idealistische kant. Ze is fel voor gelijke burgerrechten van blanke en zwarte Amerikanen. Als ze in Amerika is, eist ze dat ok zwarte mensen haar voorstellingen kunnen bezoeken. Zelf wordt ze niet bediend op de plekken waar ze optreedt, omdat ze zwart is. In 1963 loopt Josephine mee in de March on Washinton, voor de burgerrechtenbeweging. Ze is er de enige vrouwelijke spreker. Na de moord op Martin Luther King krijgt ze het verzoek om hem te vervangen. Josephine weigert, omdat ze haar kinderen te jong vindt om hun moeder te verliezen.
Josephine en Robert
Met Robert Brady trouwt ze in 1973 en dit huwelijk duurt tot het sterfjaar van Josephine, in 1975.
Relaties met vrouwen
Wat Josephine verborgen houdt voor haar bewonderend publiek zijn haar vele seksuele betrekkingen met vrouwen. Vanaf haar jeugd tot het einde van haar leven. Enkele bekende lesbische geliefden zijn Clara Smith, een zwarte blues zangeres die Baker haar eerste job bezorgt als danseresje. In Europa haar mede Afro-Amerikaanse emigrante Bricktop (Ada Smith). Verder de Franse romanschrijfster Colette en de Mexicaanse artieste Frida Kahlo.
Tijdens een voorstelling “Rêve d’Égypte,” bij de Moulin Rouge, deelt Colette op het toneel een innige kus met Josephine, waardoor er een schandaal ontstaat en Colette wordt verbannen uit het beroemde cabaret.
Epiloog
Het leven van Josephine blijft ups en downs vertonen. In de Tweede Wereldoorlog doet ze verzetswerk, waarvoor ze later onderscheiden wordt. Ze verstopt Joodse mensen en wapens in haar huis in de Dordogne. Vanwege haar beroemdheid is ze overal welkom en kan ze vrij reizen. Josephine smokkelt microfilms over de locatie van pantserwagens naar Londen en deze helpen generaal De Gaulle later in de oorlog.
Aan het eind van de jaren zestig heeft Josephine grote financiële problemen. Haar vriendin Grace Kelly, die prinses van Monaco is geworden, helpt haar aan nieuwe optredens, waardoor haar ster weer gaat fonkelen. Ook Brigitte Bardot komt voor haar op, als ze in financiële problemen belandt en haar kasteel moet opdoeken. Als haar regenbooggezin opgroeit tot pubers, moet Josephine hen op andere plekken onderbrengen omdat zij de zorg niet meer aankan. Wat blijft is haar talent om te entertainen.
In 1975 wordt Josephine vier dagen na de opening van een succesvolle première van een nieuwe revue, dood in bed aangetroffen. Ze heeft een hersenbloeding gehad. Haar begrafenisplechtigheid is in Parijs. Meer dan 20.000 mensen nemen er afscheid van haar. Maar ze wordt uiteindelijk begraven in Monaco.
De regenboogkinderen komen uiteindelijk goed terecht en blijven contact met elkaar houden, met de herinnering aan een bijzondere jeugd. Waarin zij van hun moeder geleerd hebben om over verschillen heen te kijken en te ervaren wat liefde is.
Bronnen:
www.imdb.com/name/nm0001927/bio
Wikipedia
Lee Miller
Lee Miller wordt geboren in 1907 in Poughkeepsie, Amerika, als dochter van Theodore Miller, een rijke eigenaar van een meubelfabriek, en Florence McBride, een kunstzinnige vrouw. Haar ouders scheiden als Lee nog jong is. De vader van Lee heeft een ingewikkeld persoonlijkheid en staat bekend om zijn autoritaire gedrag. Haar moeder is een vrouw die haar kinderen aanmoedigt om artistiek en creatief te zijn, wat een blijvende invloed heeft op Lee.
Lee heeft een tumultueuze jeugd. Als zevenjarige wordt ze aangerand door een familievriend waarbij gonorroe oploopt. De behandeling die moeder moet uitvoeren, is pijnlijk en vernederend. Lee’s broers horen dagelijks haar kreten uit de badkamer. De psychiater die de Millers zoeken om een trauma bij hun dochter te voorkomen, vindt dat Lee seks en liefde maar moet loskoppelen van elkaar en deze schandelijke gebeurtenis verder geheim moet houden. Dat is het beste voor haar.
Op haar zestiende wordt Lee ontdekt door de modefotograaf Condé Nast, die haar uitnodigt om te werken als model voor Vogue. Lee weet heel goed hoe ze moet poseren, maar het werk verveelt haar al snel. “Ik neem liever een foto dan dat ik er een ben,” zegt ze. Ze gaat naar Parijs, 22 jaar, waar ze verschillende relaties en verliefdheden ervaart, ook naast elkaar. Ze staat net als andere kunstenaars buiten de conventionele normen van haar tijd, terwijl in haar netwerk opvattingen over vrije liefde rondgaan.
Miller’s liefdesleven is beïnvloed door de surrealistische beweging waartoe ze zich aangetrokken voelt. Haar foto’s bevatten vaak erotische en gedurfde elementen, wat haar tot een pionier maakt in het verkennen van vrouwelijkheid en de seksuele bevrijding van vrouwen in de kunst. Het aangaan van verschillende liefdesverbindingen tegelijk is voor haat iets natuurlijks. Lee eist daarvoor dezelfde ruimte op die mannelijke kunstenaars zichzelf gunnen.
Relatie met fotograaf Man Ray
Lee Miller begint haar carrière als model. Op jonge leeftijd komt ze in contact met de kunstenaar en fotograaf Man Ray, een sleutelfiguur in de Dadaïstische en Surrealistische beweging. Ze heeft een romantische en professionele relatie met hem gedurende de late jaren 1920 en vroege jaren 1930. Hoewel ze als zijn muze wordt beschouwd, wordt hun verhouding gekenmerkt door de spanningen en ruzies. Beiden hebben andere verliefdheden en relaties. Man Ray heeft daarbij het meeste last van jaloezie, als Lee weer eens op pad is met een nieuwe vlam, ook al heeft hij zijn eigen minnaressen. Tijdens haar tijd met Man Ray ontwikkelt Miller een houding ten opzichte van seksualiteit, waarin ze zich als object van verlangen neerzet (als model) maar ook als onafhankelijke, zelfbewuste vrouw. Haar werk als fotograaf zal vaak geladen zijn met zowel sensualiteit als een kritische blik op de manier waarop vrouwen in de samenleving worden gepositioneerd.
Huwelijk met Aziz Eloui Bey
Tijdens haar relatie met Man Ray wordt Lee in 1934 verliefd op de Egyptische diplomaat Aziz Eloui Bey. Ze gaat in op zijn verzoek om te trouwen. Dit huwelijk is een periode in haar leven waarin ze een zekere stabiliteit zoekt, maar last heeft van verveling en beperkingen, waarna ze toch weer haar oude vrije leven oppakt, met instemming van Aziz, die realistisch genoeg is om in te ze zien dat hij haar niet vast kan zetten. Tijdens dit huwelijk is Miller voor een tijdje in Egypte en Europa, en haar werk als fotograaf begint een belangrijker aspect van haar identiteit te worden.
Relatie met Roland Penrose
In de jaren ’30 ontmoet Lee Miller, terwijl ze nog getrouwd is met Aziz, de Britse kunstenaar en criticus Roland Penrose, die later haar echtgenoot zal worden. Penrose is een sleutelfiguur in de Engelse avant-garde kunstwereld en een lid van de Surrealistische beweging. Hun relatie wordt een langdurige en uiteindelijk definitieve verbinding, die zowel romantisch als intellectueel intens is. Het is met Penrose dat Miller haar werk als oorlogsfotograaf voortzet en haar persoonlijke identiteit als onafhankelijke vrouw en kunstenaar verder vormt. Ze trouwen in 1947, als Lee Miller zwanger is van zijn kind, na de Tweede Wereldoorlog, en zullen de rest van hun leven samen doorbrengen.
Collega Dave Sherman
Lee Miller heeft in de tweede wereldoorlog naast haar relatie met Penrose ook een relatie met de Amerikaanse schrijver en journalist Dave Scherman. Penrose is hiervan op de hoogte. Scherman is een belangrijke figuur in Miller’s leven, omdat ze samenwerken als oorlogscorrespondenten en Lee met hem de concentratiekampen in Europa bezoekt en vastlegt wat ze daar ziet. Hun relatie is zowel professioneel als persoonlijk. Ze delen een sterke band die voortkomt uit hun gedeelde ervaringen en passie voor fotografie en journalistiek.
Lee Miller’s tijd als oorlogsfotograaf
Het werk van Lee Miller als oorlogsfotograaf maakt haar tot een van de zeer weinige vrouwen die aan het front werken. Ze legt de verschrikkingen van de oorlog vast op een unieke wijze. Lee Miller’s werk wordt het meest bekend door haar foto’s van de bevrijding van concentratiekampen. In april 1945, vlak na de bevrijding van het concentratiekamp Dachau door de Amerikaanse troepen, gaat Miller met Dave Scherman naar het kamp om de gruwelen vast te leggen. Haar foto’s van het kamp zijn aangrijpend. Ze tonen de wreedheden van de Holocaust en de fysieke en emotionele verwoestingen van de overlevenden.
https://youtu.be/Q1d8ETTWinE?s
Op een van de meest beroemde foto’s die Miller maakt, staat ze zelf in de badkamer van Hitlers berghuis in Berchtesgaden, vlak nadat het was bevrijd door de geallieerden. Ze is in het bad van Hitler te zien, terwijl ze haar haren droogt als een symbolische afrekening met het regime dat zoveel vernietiging veroorzaakte. De foto is zowel een daad van persoonlijke overwinning als een reflectie op het einde van de oorlog en het ondergang van het Nazi-regime.
De foto’s die Miller maakt in concentratiekampen zijn bijzonder krachtig, omdat ze de fysieke vernietiging tonen en daarnaast de emotionele tol van de Holocaust. Ze legt niet alleen de wreedheden vast, maar brengt ook een bepaalde gevoeligheid en aandacht voor detail over de persoonlijke ervaringen van de slachtoffers. Haar werk als oorlogsfotograaf wordt vaak beschreven als een mengeling van documentatie en kunst. Haar beelden hebben vaak een surrealistische kwaliteit. Ze combineert het harde realisme van de oorlog met de artistieke benadering die haar werk als modefotograaf kenmerkte.
Terugkeer na de oorlog
Na de oorlog keert Lee Miller terug naar Engeland, waar ze haar werk voortzet en probeert haar leven weer op te bouwen. Haar ervaringen in de oorlog hebben een zware emotionele tol geëist. Ze heeft last van post-traumatische stress, wat in die periode nog niet goed wordt begrepen. Na de oorlog gaat verbergt ze haar foto’s van de misdaden van Hitler en in zekere zin begraaft za haar oorlogservaringen.
Lee is in haar leven een kettingrookster geweest en ze sterft aan de gevolgen van longkanker. Pas na haar dood ontdekt haar zoon Tony dat zijn moeder een beroemd oorlogsfotograaf is geweest, als hij het huis opruimt en kisten foto’s en brieven tegenkomt. Hij maakt aan de hand van zijn ontdekkingen een biografie van zijn moeder. Deze wordt vervolgens verfilmd, met Kate Winslet in de hoofdrol.
Bronnen
Lee, film 2024
The Lives of Lee Miller, Anthony Penrose, 2021
Wikipedia
Make Love Not war in 2025!
We hopen vanuit het Pluk de Liefde team op een vreedzaam, gezond en gelukkig nieuw polyjaar. Dat er maar meer bewustzijn komt van het belang van liefde en (goed) contact in al onze verbindingen. Dat er minder haat en agressie is naar al wat afwijkt van de ‘norm’.
Laten we elkaar eren en respecteren in plaats van aan te vallen en af te fakkelen. Make Love Not War!
PolyBeest – LGBTQ+pinguïns
In onze cultuur is er de neiging om idealen over heteroseksuele monogamie bij dieren neer te leggen. Maar zijn dieren wel zo mono en hetero als wij denken? In deze rubriek volgen we het wel en wee van dieren die met hun liefdesleven buiten de lijntjes kleuren. Dit keer gaat het over de pinguïns. Dierentuin Artis is de trotse hoeder van een parttime trio.
Hoewel biologen lang dachten dat hetero de norm was in het dierenrijk, zijn er minimaal 1500 diersoorten waarvan bekend is dat er in de groep dieren zijn die homoseksueel gedrag vertonen. Vaak als aanvulling op heteroseksueel gedrag. Daarnaast zijn er ook binnen een diersoort bepaalde dieren voor wie homoseksualiteit de hoofdzaak is. Wat betekent dat sommige dieren ervoor kiezen om een vaste langdurige relatie aan te gaan met een partner van hetzelfde geslacht.
Zo zijn er diverse homostellen bekend onder de pinguïns. In de Central Park Zoo in New York leefde langere tijd een mannelijk homokoppel, genaamd Roy en Silo. De mannen adopteerden een eitje van een hetero-pinguïnstel dat niet goed in staat was om te broeden. Uit het ei kwam een dochter pinguïn die overigens later een vrouwelijke partner vond.
Sea Life Aquarium heeft jarenlang een gay koppel gehad van twee mannetjes pinguïns die op elkaar vielen. Pinguïn Magic gaf pinguin Sphen een steen, ten teken van zijn liefde. Vervolgens begonnen ze in het broedseizoen een nest te bouwen. De oppassers gaven hen een nep-ei, waar ze enthousiast op gingen broeden. Daarna kregen ze een echt ei, dat ze vervolgens succesvol hebben uitgebroed. Sphen en Magic waren jarenlang een stralend en inspirerend voorbeeld van homovaders die voorbeeldig voor hun jonkies zorgden. In de zomer van 2024 werd bekendgemaakt dat Sphen helaas is overleden. Hij laat een lieve partner, twee kinderen en een schare fans na…
https://youtu.be/UQESuntRr_0?si=z_bBB4poO9X-9GGj
Voor polyamorie onder pinguïns hoeven we de grens niet over. Er is een polyamoreus triootje in Artis. Namelijk een mannelijk homoseksueel koppel. Dit stel gaat tijdelijk over tot biseksualiteit, waardoor ze een polygezinsleven krijgen. In het paringsseizoen nemen de mannen er gewoon een vrouwtjes bij om te paren en samen een ei te leggen. Vervolgens broeden de pinguïns heel eerlijk het ei met zijn drieën uit. Genoeg ouders in dit geval om die belangrijke taak uit te voeren! Ze houden trouw de wacht op het ei en kibbelen over wie de volgende is die aan de beurt is om op het ei te zitten.
Helaas kan er ook poly-leed ontstaan, onder dieren, als gevolg van liefde in meervoud. Een homokoppel Harry en Pepper, dat een langdurige relatie met elkaar had, kreeg een relatiebreuk. Het gebeurde toen Harry er een polyrelatie bijkreeg met vrouwtje Linda. Erg veel nieuwe NRE? New Relationship Energy of liefdeshormonen kunnen hevig toeslaan, zoals wij poly’s weten!
Jammer voor Pepper…nu gaan Harry en Linda verder. Wie weet wie ze nog gaan ontmoeten.
Bronnen
Wikipedia
https://www.vice.com/nl/article/mba873/ik-kreeg-een-rondleiding-langs-de-homoseksuele-dieren-van-artis
