Ervaringsverhaal van Ronald
Ronald heeft al jong de mannenliefde leren kennen, via een relatie met Gert bij wie hij in de zaak werkte. Deze relatie duurde 36 jaar, met medeweten van de vrouw van Gert. In die tijd, begin jaren ’70, waren relaties tussen mannen nog niet zo gewoon. Het woord ‘polyamorie’ moest nog worden uitgevonden.
Ik was nog maar 14 toen ik Gert leerde kennen. Via mijn zusje kwam ik bij hem in de zaak om een dagje te helpen in het weekend. Ik zat op de middelbare school en was goed in cijfers. Gert vroeg me om voor hem ook de boekhouding te doen. Voor mij was dat heel makkelijk. Zo kwam ik er elke week twee dagen. Na mijn middelbare school ging ik verder in deze zaak.
Al heel lang wist ik dat ik op jongens viel, maar niet dat ik ook op een oudere man verliefd kon zijn. Het was begin jaren ’70 toen mijn relatie met Gert begon. Gert was zelf tien jaar eerder met Thea getrouwd en had kinderen. Zo ging dat in zijn tijd. Als je als man gevoelens voor andere mannen kreeg, dan zeiden ze: ‘Ga maar trouwen met een vrouw, dan gaat dat wel over’. Dat werkt natuurlijk niet zo… We voelden duidelijk wat voor elkaar. Op een dag stond ik bij het aanrecht, met een brede gootsteen. Als je in de hoek stond, dan was je uit het zicht. Gert kwam tegen me aan staan. Van het één kwam het ander.
Onze verhouding was eerst een geheim. Ik bleef wel eens slapen op de zaak en dan kwam Gert bij me, in bed. Hij ging er gewoon bij liggen, in de ochtend. Zijn vrouw kwam binnen toen we een keer met elkaar bezig waren. Zij reageerde niet vreemd, ze wist het van haar man. Ik kon een relatie met Gert hebben, want Thea vond het goed. Ik was ook veel jonger en ik was een man, hè. Misschien was het moeilijker voor haar geweest als ik een vrouw was. Nu gingen we vaak met zijn drieën op pad. Het zag er voor de buitenwereld uit alsof ik hun zoon was. De kinderen kende ik goed en zij mij ook. De zoon wist van de relatie die ik met Gert had. De dochter wilde het liever niet zien.
Zelf woonde ik boven de zaak, daar was ruimte voor me. Gert zat bij mij alle dagen doordeweeks en in het weekend was hij bij zijn vrouw. Natuurlijk was er het leeftijdsverschil. Hij was jong van geest, we konden ook samen lachen op de kermis. Er moest wel hard gewerkt worden aan het bedrijf. We gingen elke week een middag naar de sauna, daar spraken we over van alles, maar niet over de zaak.
Voor mij was het fijn dat ik in het weekend alleen was. Dan had ik mijn vrijheid. Ik heb nooit zo’n behoefte gehad om altijd alles samen te doen, zoals veel stellen dat doen. En ik had dan ruimte voor andere contacten en verliefdheden. Ik had ook een soort relatie met een man die met een andere man een vaste relatie had. Gert wist het eigenlijk wel, maar we hadden het er nooit over.
Gert werd ouder en moest geopereerd worden. Dat is toen ook gebeurd, maar daarna is hij plotseling in het ziekenhuis overleden. Ik was als eerste in het ziekenhuis bij hem toen hij dood was. Je verwacht het wel een beetje als je partner 26 jaar ouder is dat dit kan gebeuren. Toch was het heel onverwachts voor me.
Toen de familie kwam, vroeg de zoon of ik er ook bij wilde zijn. Ik vond dat heel fijn. Mijn naam mocht op de rouwkaart, tussen die van de familie. Ook toen de kist gesloten werd en in het crematorium mocht ik erbij zijn. Op het crematorium nam de familie als laatste afscheid. Ik stond er arm in arm met Thea. Zo kan het dus ook… Thea heeft nog 15 jaar geleefd en ik heb contact met haar gehouden. Met elke kerst bracht ik iets lekkers voor haar mee. We stonden eens samen te huilen op de stoep. Ik zei: ‘Denk je dat ik jou vergeet?”
Voor mij is het heel duidelijk: je kunt van meer dan één houden. Dat doet niets af aan elkaar. Het was een publiek geheim, de relatie van mij met Gert. Wij leefden gewoon ons eigen leven. Ik zou het zo weer over doen.
Als je een belangrijke ervaring op het gebied van polyamorie wilt delen, dan kan dat! Ik wil je graag interviewen om jouw persoonlijke polystory in beeld te brengen. Met een kopje koffie/thee of via beeldscherm. Het verhaal wordt geanonimiseerd, om je identiteit te beschermen. Mail Belle op [email protected].
Op een mooie zomeravond hebben we een feestelijke creatieve avond gehouden, vanwege het tienjarig bestaan van Pluk de Liefde. Daar zijn wij zelf als stichting heel blij mee en het is natuurlijk erg leuk om dit met elkaar en in onze community te vieren. Pluk de Liefde organiseert sinds voorjaar 2015 workshops. Alles bij elkaar zullen dat er ongeveer 90 zijn geweest in de tijd dat Pluk de Liefde bestaat…
Op deze avond hebben we onze ervaringen en gevoelens wat betreft meerdere liefdes in beeld gebracht. Dat gebeurde met eenvoudige speelse werkvormen, waaronder het maken in stappen van een schilderij van je verlangens over liefde in je leven. Die gingen we natuurlijk met elkaar bespreken en uitwisselen, om ervan te leren en te genieten.
Pluk de Liefde lijkt belangrijk als plek om jezelf te kunnen zijn en te uiten op de manier die je werkelijk bent. Het raakt ons natuurlijk om dat te horen! En in de huidige situatie waarin velen leven, is het helemaal niet zo gemakkelijk om jezelf te zijn. Er zijn mensen die sociaal in een isolement zouden raken als zij uit de kast komen als polyamoreus. Er zijn allerlei andere vormen van onbegrip en oordeel over liefde in meervoud.
Josephine staat half naakt op het podium en wordt beroemd en geroemd vanwege haar erotische creatieve manier van dansen. Ze steekt de draak met stereotypen. Haar meest bekende kostuum is een riem van bananen, zonder iets anders. Baker, die bekend staat als “The Black Venus”, weet het publiek te fascineren. Zij ontwikkelt zich tegelijkertijd als filmster en zangeres. Haar veroveringen van mannen zijn ook legendarisch. Haar meest bekende muziekhit, “J’ai deux amours”, wordt opgenomen in 1931. Ze zegt: “ik heb twee grote liefdes: mijn land en Parijs”. De song wordt haar herkenningslied.
Lee Miller wordt geboren in 1907 in Poughkeepsie, Amerika, als dochter van Theodore Miller, een rijke eigenaar van een meubelfabriek, en Florence McBride, een kunstzinnige vrouw. Haar ouders scheiden als Lee nog jong is. De vader van Lee heeft een ingewikkeld persoonlijkheid en staat bekend om zijn autoritaire gedrag. Haar moeder is een vrouw die haar kinderen aanmoedigt om artistiek en creatief te zijn, wat een blijvende invloed heeft op Lee.
In de jaren ’30 ontmoet Lee Miller, terwijl ze nog getrouwd is met Aziz, de Britse kunstenaar en criticus Roland Penrose, die later haar echtgenoot zal worden. Penrose is een sleutelfiguur in de Engelse avant-garde kunstwereld en een lid van de Surrealistische beweging. Hun relatie wordt een langdurige en uiteindelijk definitieve verbinding, die zowel romantisch als intellectueel intens is. Het is met Penrose dat Miller haar werk als oorlogsfotograaf voortzet en haar persoonlijke identiteit als onafhankelijke vrouw en kunstenaar verder vormt. Ze trouwen in 1947, als Lee Miller zwanger is van zijn kind, na de Tweede Wereldoorlog, en zullen de rest van hun leven samen doorbrengen.
We hopen vanuit het Pluk de Liefde team op een vreedzaam, gezond en gelukkig nieuw polyjaar. Dat er maar meer bewustzijn komt van het belang van liefde en (goed) contact in al onze verbindingen. Dat er minder haat en agressie is naar al wat afwijkt van de ‘norm’.
Zo zijn er diverse homostellen bekend onder de pinguïns. In de Central Park Zoo in New York leefde langere tijd een mannelijk homokoppel, genaamd Roy en Silo. De mannen adopteerden een eitje van een hetero-pinguïnstel dat niet goed in staat was om te broeden. Uit het ei kwam een dochter pinguïn die overigens later een vrouwelijke partner vond.
De bonobo is een mensaap, die samen met de chimpasee van alle levende diersoorten het dichtst bij de mens staat. Onze genen zijn bijna identiek aan die van de bonobo. De bonobo en de chimpansee zijn allebei aftakkingen van een gemeenschappelijke aapachtige voorouder van de mens. Anders dan de chimpansee is de bonoo vredelievend. Hij kan wel vechten, maar doet dat vergeleken met de chimp relatief weinig. Bonobo’s leven liever vreedzaam met elkaar.