William Marston en zijn wondervrouwen
Zelden zullen de levens van drie geliefden zo met elkaar vervlochten zijn geweest als die van William Marston, Elizabeth Holloway en Olive Byrne. Samengekomen door de wetenschap, samengebleven in liefde, samen een bijzonder gezin gesticht en ook nog eens samen een beroemd stripfiguur gecreeerd. Niet gek dat hun levens verfilmd zijn, in de film Professor Marston and the Wonder Women.
William
William Moulton Marston (geboren in 1893 in de Verenigde staten) is een fascinerende en veelzijdige man: psycholoog, jurist, uitvinder, feminist, polyamorist en schrijver van stripverhalen. Hij studeert af en promoveert aan Harvard als psycholoog. Hij is geobsedeerd door ontdekken van leugens en doet hij daarvoor onderzoek aan de relatie tussen bloeddruk en emotie. Met deze uitvinding legt hij de basis voor de leugendetector (het complete systeem is uitgevonden door John Larson). Tijdens zijn promotie ontmoet hij Elizabeth, die als afstudeerder bijdraagt aan zijn onderzoek. In hetzelfde jaar, 1921, promoveert William en studeert Elizabeth af.
Elizabeth
De geschiedenis heeft Elizabeth (1893, Groot Brittanië) wat in de schaduw gezet van William, maar ze is net zo briljant. Ook zij is zowel jurist als psycholoog. Ze levert belangrijke bijdragen aan het onderzoek aan de leugendetector. Ze zal William ook inspireren tot de creatie van Wonder Woman. Ongebruikelijk voor haar tijd blijft ze haar hele leven werken en maakt carrière, onder andere als redacteur voor de Encyclopædia Britannica en assistent van de CEO van Metlife, de grootste verzekeraar ter wereld.
Olive
Elizabeth zal niet lang Williams enige partner blijven. Na zijn promotie geeft hij een tijdje les in Massachusetts. Daar studeert Olive Byrne, die eerst zijn onderzoeksassistent wordt en al snel zijn geliefde. Elizabeth, met wie hij inmiddels getrouwd is, stemt daarmee in. Olive trekt in bij William en Elizabeth.
Olive komt uit een feministisch nest. Ze is de nicht van Margaret Sanger, een van de belangrijkste Amerikaanse feministen van de 20ste eeuw. In 1916 openden Sanger en haar zus, Ethel Byrne, de moeder van Olive, de eerste anticonceptiekliniek in de Verenigde Staten. Ze werden beiden gearresteerd voor de illegale distributie van anticonceptie. Ethel ging in hongerstaking waaraan ze bijna stierf.
Wonder Woman
Door zijn psychologisch onderzoek raakt William er steeds meer van overtuigd dat vrouwen vaak eerlijker zijn dan mannen en sneller en nauwkeuriger kunnen werken. Dat maakt hem voor de rest van zijn leven een groot pleitbezorger van vrouwen, hun verborgen talenten en hun rechten. Zijn activiteiten worden geleidelijk aan breder. Hij schrijft zelfhulpboeken, wordt psychologisch consultant voor Universal Pictures en schrijft een roman zelfs een paar scenarios. Daarnaast raakt William in 1940 geïntrigeerd door stripverhalen en vooral door de mogelijkheid om ze educatief in te zetten. Zijn publicaties daarover trekken de aandacht van uitgever Maxwell Gaines, min of meer de uitvinder van het stripboek. Strips liggen op dat moment in WO II erg onder vuur omdat ze geweld zouden verheerlijken en gedomineerd worden door mannelijke superhelden zoals Superman en Batman. Gaines huurt Marston in als consultant om het tij te keren. William stelt een nieuw type superheld voor, eentje die niet overwint door brute kracht maar door liefde. Het is Elizabeths idee om daar een vrouw van te maken: “Prima, maar maak er dan een vrouw van”. In 1941 wordt Wonder Woman geboren. William zegt daar later over: “Zelfs meisjes willen geen meisjes zijn zo lang ze geen vrouwelijk voorbeeld met kracht, sterkte en macht kennen. Iemand die niet teder, onderdanig, vredelievend is zoals ‘goede vrouwen’ zijn. De sterkte kanten van vrouwen worden niet serieus genomen vanwege hun vermeende zwakte. Het is daarom logsich om een vrouwelijk karakter te creëren dat alle krachten van Superman combineert met de allure van een goede en mooie vrouw. “ Wonder Woman wordt Willams ideale vrouw: hij combineert in haar de goede eigenschappen van Elizabeth en Olive.
William, Elizabeth en Olive
Willam Marston demonstreert de leugendetector bij zijn vrouw Elizabeth, terwijl hun levenspartner Olive Byrne aantekeningen maakt.
Het gezin Marston-Holloway-Byrne is bijzonder in zijn alledaagse gewoonheid. Ze wonen samen en krijgen ze vier kinderen, Elizabeth en Olive ieder twee. William en Elizabeth werken buitenshuis, Olive voedt de kinderen op. Eén van Elizabeths kinderen wordt naar Olive vernoemd. Hoe onconventioneel ook voor die tijd, over hun dagelijks leven samen valt eigenlijk weinig bijzonders te vertellen. Ze leven hun leven.Volgens de film hebben ook Elizabeth en Olive een seksuele relatie. Hiervoor is echter geen bewijs, iets dat ook scenarioschrijver en regisseur Angela Robinson toegeeft. Hetzelfde geldt voor de rol van bondage in hun relatie. De film suggereert prominent, waarschijnlijk geïnsprireerd door het veelvuldig gebruik van touwen, leren maskers en boeien door Wonder Woman bij haar heldendaden. Er zijn echter geen historische bewijzen voor. Sterker, Byrne Marston, zoon van William en Olive, zegt hierover “I never saw anything like that in our house. He didn’t tie the ladies up to the bedpost. He’d never have gotten away with it.”
Hoe vrijdenkend de drie ook zijn, en hoe gefascineerd William ook is over het ontdekken van leugens, ze houden hun driehoeksrelatie geheim, zelfs ten opzichte van de kinderen. Hun huis is gesplitst, het ene deel is voor de volwassenen, het andere voor de kinderen. Tegen iedereen vertellen ze het verhaal Olive Elizabeths beweduwde schoonzus is. Olives zonen komen er zelfs pas in 1963 achter (lang na de dood van William) dat Marston hun vader is. Elizabeth gaf dat uiteindelijk pas toe nadat iedereen beloofd had het onderwerp nooit meer ter sprake te brengen.
De band tussen de drie is voor het leven. Na de dood van William in 1947 blijven Elizabeth en Olive bij elkaar. Ze leven samen tot Olives dood in 1990. Olive is dan 86. Elizabeth blijkt ijzersterk en wordt 100, ze overlijdt in 1993.
Persoonlijke dagboeken en notities onthullen pas later het geheim van William en zijn wondervrouwen.
Bronnen
- The Secret History of Wonder Woman, Jill Lepore, Vintage Books/Penguin/Random House, 1994
- The Surprising Origin Story of Wonder Woman, Jill Lepore, smithsonian.com, 1994
- “The True Story” of Wonder Woman’s Marston Ménage à Trois, Travis Langeley, Psychology Today, 2017
- Wikipedia – William
- Wikipedia – Elizabeth
- Wikipedia – Olive
Ik wil een open relatie, maar mijn partner niet. Wat nu?
De kans is groot dat jij en je partner jullie relatie gestart zijn met de verwachting dat jullie monogaam zouden zijn. Dat is immers vaak nog steeds ‘zoals het hoort’. Maar wat nu als je verliefd wordt op een ander en dat niet meer wilt onderdrukken? Of als je steeds sterker voelt dat monogaam leven niets voor jou is, dat je ‘meer’ wilt? Dat verandert opeens het speelbord en jij wilt de spelregels veranderen. Je partner zit daar niet per sé op te wachten en wil misschien de zaken bij het oude laten. Wat nu?
Het goede nieuws: je bent niet alleen. Velen zijn je voorgegaan. Vrijwel iedereen die een bestaande monogame relatie opende heeft dit meegemaakt en is er uitgekomen met zijn/haar partner. En dat zijn er veel. Het slechte nieuws: het kan veel moeite, tijd, pijn en verdriet kosten en het lukt soms ook gewoon niet om er samen uit te komen.
Deze vraag is complex en we hebben niet te pretentie om in een kort artikel als dit het hele antwoord te kunnen geven. We hebben wel wat handvaten voor een gesprek met elkaar.
Een open relatie is niet abnormaal
Monogamie is weliswaar nog steeds de gangbare ‘norm’ maar dat betekent niet dat dat ook altijd de praktijk is. Volgens sommige wetenschappers is monogamie niet onze natuur. In de helft van de relaties komt vreemdgaan voor. Veel liever doe je het open en eerlijk en daarin ben je niet alleen: naar schatting hebben maar liefst 3 miljoen Nederlanders en Vlamingen ooit een open eerlijke relatie gehad.
Elke afspraak kun je opnieuw onderhandelen
Akkoord, je hebt ooit afgesproken om monogaam te zijn. Maar dat was ooit, toen, misschien lang geleden. Inmiddels ben je ouder geworden, je hebt dingen meegemaakt, je leven is veranderd. Het is heel normaal dat je in een nieuwe situatie nieuwe wensen hebt en daarom nieuwe spelregels nodig hebt. Dat gebeurt in de internationale politiek maar ook gewoon in je werk, met je kinderen, met vrienden en familie en ook in je relatie. Dus waarom zou je ook oude afspraken over seksualiteit niet ter discussie kunnen stellen?
Jouw verlangen is OK
Niemand kan jou je verlangen afnemen. Het is van jou en het hoort bij jou. Het maakt onderdeel uit van wie je bent. Er is geen enkele reden om dat te ontkennen of je daarvoor te schamen. Wat je er daadwerkelijk mee doet is een ander verhaal. Daarover kun en moet je een bewuste keuze maken die je met je partner bespreekt.
Je partners verlangen is OK
Wat voor jou geldt, geldt ook voor je partner. Die heeft er niet op zitten wachten dat jij niet-monogaam wilt gaan leven en heeft het volste recht om te verlangen dat de situatie bij het oude blijft. Maar dat verlangen is geen recht.
Jullie verlangens zijn dus tegenstrijdig. Geen van beide kan de ander zijn/haar verlangens ontzeggen. Dus zullen jullie er samen uit moeten zien te komen. Een cruciale stap is elkaars verlangens respecteren.
Communiceer, communiceer, communiceer!
In kringen van polyamoristen klinkt vaak: “Er zijn drie prioriteiten voor een succesvolle polyamoreuze relatie: communiceren, communiceren en communiceren”. En dat is niet overdreven. Sommigen noemen polyamorie ook wel de “hogeschool van de relatiekunst”. Eén relatie onderhouden is soms al niet makkelijk en de complexiteit neemt nog eens exponentieel toe met het aantal relaties dat je hebt. Goed communiceren met je partners is bittere noodzaak. En dat begint al meteen op het punt waar je nu staat. Het is essentieel om heel veel te praten, maar vooral ook te luisteren naar elkaars verlangens, wensen, angsten en onzekerheden.
Misschien lukt goed communiceren niet meteen. Het vraagt immers ook oefening en er kunnen nogal wat emoties op tafel komen. In dat geval kun je overwegen professionele hulp in te schakelen die het gesprek op weg helpt.
Wees realistisch over afspraken
Hoogstwaarschijnlijk zul je afspraken maken met elkaar over wat wél en wat níet ok is. Dat kan nodig zijn om de onvermijdelijke onzekerheden en gevoeligheden bij de ander te ontzien. Wees daar echter realistisch over. Maak er niet meer dan strikt nodig is. Immers, als je afspraak maakt, moet je je er ook aan houden. Niet is is fnuikender voor het toch al tere vertrouwen als je je niet aan je afspraken houdt. Concentreer je daarom op díe afspraken die écht belangrijk voor jou of je partner zijn. Realiseer je ook dat afspraken niet in beton gegoten zijn. Omstandigheden kunnen veranderen en dan kunnen afspraken weer opnieuw onderhandeld worden.
Volg het tempo van de langzaamste
Je bent zelf misschien al een hele tijd in gedachten en gevoel bezig met nonmonogamie voordat je dat met je partner bespreekt. Die heeft dan een flinke achterstand. Gun hem of haar dan ook de tijd om aan het idee, het gevoel en de nieuwe situatie te wennen. ‘Volg het tempo van de langzaamste’ is een veelgehoord advies. Het kan bijvoorbeeld geen goed idee zijn om maar meteen met je nieuwe liefde seks te hebben of een weekend op pad te gaan. Ga stapje voor stapje. Zorg dat je partner zich gehoord voelt in zijn of haar emoties en houdt daar rekening mee. Zo bouw je het vertrouwen op dat je hard nodig hebt.
Er zit wel een grens aan dat tempo van de langzaamste. Als je partner dat gebruikt om helemaal niet te hoeven bewegen, dan ga je er misschien niet samen uitkomen en heb je een ander gesprek met elkaar.
Verdiep je er samen in
Misschien ken je niemand in je omgeving bij wie je te rade kunt gaan. Gelukkig zijn er genoeg andere manieren om informatie en inzicht te krijgen. Je kunt beginnen met het lezen van boeken en over ervaringen van anderen. Laat dat ook je partner lezen. Misschien kun je zo samen een beeld opbouwen wat voor soort open relatie voor jullie het beste zou kunnen werken. Het maakt nogal wat uit of je kiest voor polyamorie of bijvoorbeeld swingen. Hier vind je een kort overzicht van de verschillende vormen open relaties.
Leer van anderen
Je bent niet alleen! Er zijn veel meer mensen zoals jullie. Het is erg prettig om andere mensen te horen die met hetzelfde bezig zijn. In contact met anderen herken je je eigen worsteling, valt alles meer op zijn plek en wordt het minder ‘benauwend” als er verschillen zijn tussen jou en je partner. Wie weet kom je een stel tegen in je eigen omgeving. Ook kun je aansluiting zoeken bij onze netwerken. Je kunt hiervoor één van de vele activiteiten bezoeken of lid worden van online communities.
Zoek professionele hulp
Het openen van een bestaande relatie is niet altijd makkelijk. Oude patronen en vanzelfsprekendheden vallen weg en er moet iets nieuws voor in de plaats komen. Dat kan soms erg emotioneel zijn en je hebt niet geleerd hoe je daar mee om kunt gaan. Dan kan het verstandig zijn om professionele hulp te zoeken. Niet elke relatiecoach of -therapeut heeft ervaring met open relaties. Hier hebben we een overzicht van een aantal specialisten.
Als je er samen écht niet uitkomt
Hoeveel moeite je samen ook doet, het kan zijn dat jullie verlangens te ver uit elkaar liggen en dat het verschil niet overbrugd kan worden. Helaas komt ook dat regelmatig voor. Dan sta je voor de moeilijke keuze om ofwel toch je zin door te zetten, ofwel je verlangens te onderdrukken, ofwel de relatie te beëindigen. Wij kunnen je daarover geen advies geven. Je zult diep in je hart moeten kijken wat voor jou dan de beste beslissing is. Maar wij hopen voor jullie allebei dat je niet voor die keuze komt te staan maar samen een weg weet te vinden.
De liefde die niet kwam en toch bleef
Ik wist het nog niet, maar die zomer zou mijn leven veranderen. Ik ben twintig en met vrienden geniet ik van een zon- en drankovergoten kampeervakantie. Plotseling is Anna daar. Het is liefde op het eerste gezicht, althans voor mij. Twee weken slaapt ze in de tent naast mij maar ze blijft de onbereikbare ijskoningin, bloedmooi maar ongenaakbaar. Toch weet ik op de laatste dag in een vlaag van heldhaftigheid haar adres te ontfutselen.
Het is het begin van een jarenlange briefwisseling. Stukje bij beetje groeit er iets tussen ons. De afstand ontdooit haar vesting. Ze ontsluit de krochten van haar hart. We delen onze diepste zieleroerselen. Maar verder dan brieven komen we niet.
Eventjes keert het tij weer. Ze verhuist naar mijn woonplaats. Mijn ingekapselde hart springt weer open. Liefde gaat weer stromen. Ik krijg hoop. Tevergeefs, de nabijheid bevriest weer. Ik kom te dichtbij. Ze sluit zich weer. Ik word de broer die ze nooit gehad heeft. We kabbelen voort. Zij komt een ander tegen en trouwt. Ik kom iemand tegen en trouw. Zij krijgt kinderen, ik krijg kinderen. Onze vriendschap glijdt weg. We verliezen elkaar.
Tot dat ene moment waarop de telefoon gaat. Met Anna, ze wil me spreken. Ze is in therapie en moet onafgemaakte rommel opruimen. En die rommel, dat ben ik. Achter haar ijsmuur blijkt altijd diepe liefde gesmeuld te hebben, niet alleen onbereikbaar voor mij maar ook voor haarzelf. Door die bekentenis slaat de bliksem in, onze opgekropte liefde barst open en een verhouding is onvermijdelijk. Lang duurt die echter niet. Geen haar op mijn hoofd die eraan denkt mijn vrouw te verlaten. Van polyamorie hebben we nog nooit gehoord. Met pijn in het hart worden we van geliefden weer vrienden.
En zo dobberen we voort tot 2010, het jaar waarin Ageeth Veenemans “Ik hou van twee mannen” schrijft. Het boek is een schok van herkenning. Jaren en jaren had ik immers van twee vrouwen gehouden, van haar, maar evengoed van mijn vrouw. Ik durfde het alleen nooit toe te laten. Anna stelt me voor om samen naar een polyamoriebijeenkomst te gaan. Dat is olie op mijn vuur. Dit is wat ik wil! Mijn geest en mijn hart slaan op hol. Anna zegt dat ook te willen. Na nog maandenlang aarzelen leg ik het schoorvoetend aan mijn vrouw voor die wonderwel groothartig reageert. Verrukt ga ik terug naar Anna. “We kunnen!” roep ik euforisch.
Maar alweer kom ik te dichtbij. Nu de mogelijkheid van een relatie tussen ons werkelijkheid dreigt te worden bevriest haar muur weer. Ze heeft er een goed verhaal bij “Als ik mijn hart aan jou geef, zal ik niet meer de ruimte kunnen voelen om iemand toe te laten die zijn leven elke dag met me deelt.” Mijn hoofd brengt alle begrip voor haar op, maar mijn hart voelt zich, opnieuw, afgewezen.
Het polyamoreuze hek is echter van de dam. Ik heb ervaren hoe het is om van twee vrouwen te kunnen en mogen houden en ik stel me daar voor open. Er is geen weg terug. Ik kom een andere vrouw tegen, naar jaren nog steeds mijn polylief. In ons spel van aantrekken en afstoten is het nu Anna’s beurt om zich afgewezen te voelen. Een nieuwe ijstijd treedt in.
Gelukkig heelt de tijd ook de wonden van het hart. Anna’s muur is inmiddels weer ontdooid. Geliefden zijn we niet meer, en waarschijnlijk zullen we dat ook nooit meer worden. Ik ben haar broer, zij is mijn zus geworden. Onbekommerd, maar uit het diepst van ons hart, zeggen we tientallen zomers later tegen elkaar: “Ik hou van jou!”
Steven
Ik ben jaloers!
“Ik zou dit nooit kunnen want ik ben nou eenmaal erg jaloers!”
Komt dat bekend voor? Vast wel, want jaloezie is ingebakken in onze monogame normen. Zó erg zelfs dat we jaloezie vaak als ‘normaal’ beschouwen, dat het door je omgeving zelfs van je verwacht wordt als je partner met een ander vrijt. Jaloezie is dan ook de eerste horde die je tegenkomt als jij of je partner polyamoreus wil gaan leven. Er mee omgaan is ook niet zo eenvoudig, maar het kan wel!
Jaloezie is een heel gewone emotie
Een belangrijke stap is om je te realiseren dat jaloezie helemaal geen bijzondere plaats verdient. Het is een heel gewone emotie, net zoals bijvoorbeeld boosheid. En net zoals prima is om af en toe boos te zijn, is het heel menselijk als je soms jaloers bent. En polyamoristen zijn geen supermensen. Ook die zijn niet immuun voor jaloezie. Het is niet zo gek als je je ongemakkelijk voelt als je weet dat je lief op dat moment met een ander vrijt.
Je kiest zélf wat je met je jaloezie doet
We zijn heel gewend om de ander de schuld te geven van onze jaloezie: hij of zij doet immers iets wat niet ‘hoort’. Dat is ‘fout’ en daarom mogen we ons een slachtoffer voelen. Maar omdat monogamie in werkelijkheid een keuze is, kun je je daar niet achter verschuilen. Net zoals bij boosheid kan de ander wel de trigger zijn voor je lastige emotie, maar je kunt zélf besluiten wat je er mee doet. Projecteer je het op de ander, word je kwaad, ga je eisen dat de ander jouw jaloezie oplost? Of besluit je de jaloeziegevoelens gewoon rustig te laten voor wat ze zijn?
Wat zegt jaloezie over jou?
Net als boosheid, triggert jaloezie onderliggende emoties. Vaak is dat angst (gaat hij/zij niet bij me weg?) of onzekerheid (is die ander niet veel leuker dan ik?). Jaloezie zegt iets over jouzelf. Het kan enorm werken om te begrijpen waar je jaloezie precies vandaan komt. In dit artikel laten we zien dat er wel zes soorten jaloezie bestaan.
Jaloezie went
Als je eenmaal leert dat jaloezie helemaal niet zo vreselijk hoeft te zijn, dan je er ook gewoon aan wennen. Dan realiseer je je dat het ook heel gewoon om meerdere vrienden of vriendinnen te hebben. Of om diep van onze (meerdere) kinderen te houden. Liefdes hoeven niet ten koste van elkaar te gaan. Door het omgaan met jaloezie leer je omgaan met lastige emoties, iets waardoor je je als persoon sterker gaat voelen.
Jaloezie groeit uit in medeliefde
Het kan zelfs zijn dat jaloezie een positieve draai gaat krijgen. In het Engels bestaat het woord compersion. Het is het tegenovergestelde van jaloezie. Een goede Nederlandse vertaling bestaat er niet voor. Wij houden het op medeliefde. Het staat voor het plezier dat iemand beleeft aan andermans plezier, bijvoorbeeld door het besef dat een geliefde ook bemind wordt door een ander. Het klinkt misschien merkwaardig, maar uit eigen ervaring weten we dat het écht kan.
Verder lezen?
Op deze site staan veel artikelen die over jaloezie gaan. Een goed vervolgartikel is dit.
Polyamorie en het groene monster
Hoeveel mensen leven er polyamoreus?
Hoeveel polyamoristen zijn er eigenlijk in Nederland en Vlaanderen? Hoeveel wonen er bij je in de buurt zonder dat je het weet? Hoeveel van je collega’s hebben ook een open relatie?
Er wordt nog niet veel onderzoek gedaan aan nonmonogamie en het valt niet mee om betrouwbare bronnen te vinden. Daarom lukt het niet om een wetenschappelijk onderbouwd antwoord te geven. We zijn zelf in de rapporten en databronnen gedoken en hebben dat proberen te schatten. Wij komen op ongeveer 500.000 Nederlanders en Vlamingen met een eerlijke open relatie, waarvan 100.000 polyamoristen. Lees meer in dit artikel. Alle details kun je nalezen in het volledige rapport.
Hoeveel polyamoristen zijn er in Nederland en Vlaanderen?
Polyamorie krijgt meer en meer aandacht in de pers. Als we die berichten geloven is polyamorie een ware trend. Maar hoeveel polyamoristen tellen Nederland en Vlaanderen eigenlijk? Hoeveel wonen er bij je in de buurt zonder dat je het weet? Hoeveel van je collega’s hebben ook een open relatie? En hoeveel swingers zouden er bij jou in de straat wonen? Nieuwsgierig geworden stortten we ons in de data.
Methode
Er wordt nog niet veel onderzoek gedaan aan nonmonogamie en het valt niet mee om betrouwbare bronnen te vinden. Daarom lukt het niet om een wetenschappelijk onderbouwd antwoord te geven. We hebben uiteindelijk 12 verschillende databronnen gebruikt, variërend van wetenschappelijke artikelen, populaire polls, overheidsdatabestanden tot dating sites. Hiermee hebben we combinaties, schattingen en kruiscontroles uitgevoerd. Voor iedere kritische factor zijn steeds tenminste twee onafhankelijke routes gebruikt. De details kun je nalezen in het volledige rapport.
Seriële nonmonogamie heeft allang de monogamie verdrongen
Het aloude romantische ideaal van de ene, ware liefde voor het leven is allang achterhaald, zowel in gedrag als norm. We hebben gemiddeld zeven sekspartners in ons leven en dat vinden we ook een prima aantal. Levenslange monogamie vinden we achterhaald: twee of minder sekspartners vinden we te conservatief. 80% heeft dan ook meer dan één sekspartner gedurende het leven. Het kan ook te gek worden: meer dan 11 tot 14 sekspartners vinden we teveel van het goede. De gangbare term voor deze manier van leven is ‘seriële monogamie’ maar we zouden dat net zo goed ‘seriële nonmonogamie’ kunnen noemen.
We hebben gemiddeld zeven sekspartners in ons leven en dat vinden we ook een prima aantal. Twee of minder vinden we te conservatief.
Ook het huwelijk is geen garantie voor monogamie
Het huwelijk is allang niet meer voor het leven. 40% van de huwelijken eindigt in een scheiding, gemiddeld na 15 jaar. Ook tijdens het huwelijk, of andere vaste relaties, is monogamie niet vanzelfsprekend. 30% is ooit vreemdgegaan; in 50% van de relaties komt overspel voor.
Open eerlijke nonmonogamie is voor velen een optie
Over het aantal mensen dat ooit een open eerlijke (consensuele) nonmonogame relatie gehad heeft zijn de minste gegevens beschikbaar. Volgens een combinatie van twee onderzoeken is dat 22%. ‘Consensueel nonmonogaam’ is breed en losjes geformuleerd: het omvat onder meer swingen, polyamorie en ruimte voor losse seksuele contacten. In Nederland zou dat neerkomen op ruim 2 miljoen mensen tussen 18-65 jaar, in Vlaanderen een kleine miljoen . Een formidabel aantal…. Er zijn wat meer gegevens over het aantal mensen dat op enig moment een consensueel nonmonogame (CNM) relatie heeft. Op basis van drie studies zou dat ongeveer 3,3% zijn. Dit komt neer op 350.000 Nederlanders tussen 18-65jr en 130.000 Vlamingen. Hiervan heeft dan 0,7% een polyamoreuze relatie, 75.000 Nederlanders en 27.000 Vlamingen
3 miljoen Nederlanders en Vlamingen hebben ooit open eerlijke nonmonogame relatie gehad. 500.000 hebben dat op dit moment, waarvan 100.000 een polyamoreuze relatie
Het verschil tussen mannen en vrouwen en tussen hetero- en homoseksuelen blijft onduidelijk
Veel onderzoeken bekijken het verschil in nonmonogaam gedrag tussen mannen en vrouwen en tussen hetero- en homoseksuelen. De uitkomst blijft onduidelijk. De data van veel onderzoeken suggereren wel een trend dat mannen en homoseksuelen nonmonogamer zijn dan vrouwen resp. heteroseksuelen. Dat sluit aan bij het populaire geloof. Echter, daadwerkelijk statistisch significante verschillen zijn er niet vaak. Wij durven daar dan ook geen uitspraak over te doen.
Waar zijn al die polyamoristen??
Eerlijk gezegd verbaast de uitslag van 500.000 nonmonogamisten en 100.000 polyamoristen onszelf wel een beetje . Dit is veel en veel meer dan de bezoekers en leden van de relevante Facebook groepen en pagina’s, websites, dating sites en activiteiten zoals wij die observeren. Daar gaat het steeds om maximaal een paar duizend, met behoorlijke overlap tussen de verschillende populaties. Mogelijk speelt het taboe op nonmonogamie nog een grote rol. Naar buiten treden blijft nog lastig. Zo zijn een aantal Facebook groepen geheime groepen, wat het moeilijk maakt om gelijkgestemden te vinden. Gelukkig zien we in de afgelopen jaren de groep actieve en zichtbare polyamoristen sterk groeien. Dat is kennelijk nog maar het puntje van de ijsberg. Misschien is het dus alleen een kwestie van tijd en wordt polyamorie écht zo zichtbaar als het in de praktijk al is.
Nonmonogamisten en polyamoristen zijn dus overal, misschien zonder dat je het weet. In elk voetbalelftal hebben twee spelers ooit een eerlijke open relatie gehad. In Nederland hebben evenveel mensen een open relatie als de stad Utrecht inwoners heeft, in België meer dan het aantal inwoners van Brugge. Bij jou in de buurt (gemiddeld 1425 inwoners) zijn er dat 47. Tien daarvan zijn polyamorist. Werk je in bedrijf of organisatie met 300 werknemers of meer? Hoogstwaarschijnlijk heb je een collega die óók een polyamoreuze relatie heeft.
De volgende keer bij de buurtsuper of koffieautomaat toch maar eens vaker vertellen wat je écht gedaan hebt in het weekend ?
Bron
Pluk de liefde – Prevalentie van nonmonogamie in Nederland en Vlaanderen
Lees ook: Die collega’s toch…
Minder tevreden over je seksleven in een open/polyamore relatie?
In tegenstelling tot wat de populaire pers soms denkt gaat polyamorie niet in de eerste plaats over seks. Maar onbelangrijk is het nou ook weer niet. Seks met verschillende partners kan afwisselend en verrijkend zijn. Toch komt het Berlijnse onderzoeksbureau Dalia Research tot de conclusie dat we daardoor niet tevredener zijn met ons seksleven. Integendeel.
Dalia ondervroeg een groep van 11.000 mensen, uit 28 verschillende EU-landen, tussen 18 en 65 jaar. Hieruit zou blijken dat 71% van de mensen in een open of polyamore relatie tevreden is met hun seksleven. Dat is een stuk minder dan de 82% in een monogame relatie.
Dalia publiceert op hun site alleen de getallen en geeft geen verklaring. Zelf staan we voor een raadsel. We gaan een poging doen het rapport te pakken te krijgen.
Update
Ik heb reactie gekregen van het bureau. Er blijft niets over van de betrouwbaarheid van het onderzoek. Er bestaat helemaal geen rapport. Dit is een startup die zelf toegeeft geen verstand van het onderwerp te hebben and ‘simply tried to do our best’ and ‘didn’t have a frame of reference for wording or methodology’. Op basis van ons doorvragen zien ze nu ook wel in dat ze het verkeerd aangepakt hebben. Zo konden bijvoorbeeld respondenten op de vraag “Which of the following describes your current relationship status?” (Single, searching / Single, not searching / Monogamous relationship (one exclusive relationship) / Open relationship (one non-exclusive relationship) / Polyamorous relationship (multiple relationships) / Married / Civil union or partnership / Other) slechts één antwoord geven. Een toch veel voorkomende situatie van getrouwd én polyamoreus kon bijvoorbeeld niet. Verder was de toelichting bij open relaties versus polymaorie: ‘Open relationship’ is one non-exclusive relationship and a ‘Polyamorous relationship’ means multiple relationships. Ook daar valt op af te dingen.
Dit was voor hen een zelf-gefinancierd onderzoekje waarmee ze wat publiciteit wilden halen. Dat is dus gelukt. Maar het is flutonderzoekje waar we niks mee kunnen. Jammer dat op zo’n manier open relaties en polyamorie onverdiend een slechte pers krijgen.
Hoe polytiek is de politiek?
Nu de verkiezingen voor de deur staan is Jan, een van onze lezers, benieuwd hoe de politiek reageert op een vraag over de knellende wetgeving rond polyamorie. En wat is dan mooier dan dat duidelijk te maken aan de hand van zijn eigen situatie. Hij heeft daarom de partijleiders van alle politieke partijen die op dit moment in het parlement zitten plus een aantal nieuwe politieke partijen aangeschreven met hetzelfde mailtje. Hieronder de mail van Jan en de reacties van de verschillende partijen in volgorde van binnenkomst van de reactie.
De vraag
Beste partijleider,
Ik zal maar direct met de deur in huis vallen. Onze situatie is als volgt. Ik heb een soort LAT-relatie met mijn vriendin en haar man. Mijn vriendin en haar man zijn officieel getrouwd. Op dit moment woon ik door de week zelfstandig, maar in de weekeinden (en de vrijdag) woon ik bij mijn vriendin en haar man. We gaan binnenkort samenwonen in 1 huis. Een grote wens is dat mijn vriendin en ik ook kunnen trouwen, maar dan wel zodanig dat mijn vriendin en haar man niet hoeven te scheiden. In Nederland is dat echter strafbaar. Dat voelt voor ons zo niet van deze tijd. We willen graag trouwen omdat dat goed voor ons voelt (het romantische stuk), maar ook omdat we het gevoel hebben dat we ook een aantal praktische zaken net zo willen regelen als getrouwde mensen dat kunnen regelen. Bijvoorbeeld voor wat betreft zaken als erfrecht en rechten van kinderen op erfdelen. We hebben er ooit een jurist naar laten kijken, die ons een hypothetisch (en hilarisch) scenario voorhield om de zaken wat dat erven betreft zo goed mogelijk tussen ons drieën te regelen. In dat scenario zouden eerst mijn vriendin en haar man moeten scheiden, dan moesten mijn vriendin en ik trouwen, vervolgens moesten wij weer scheiden en moesten de man van mijn vriendin en ik met elkaar trouwen. Pas op dat moment zou het zo kunnen zijn dat kinderen (de man van mijn vriendin en ik hebben beiden kinderen uit een eerder huwelijk) niet op een vervelend moment erfenissen kunnen opeisen. Dit ging ons te ver omdat het al bij de eerste stap verkeerd voelt: geen van ons drieën (ook ik niet) wenst een scheiding tussen mijn vriendin en haar man. We voelen ons juist zeer gelukkig met ons drieën en willen niet dat iemand in de problemen terecht komt als een van ons komt te overlijden.
Mijn vragen aan u zijn:
- Hoe staat u er tegenover dat dubbel trouwen strafbaar is?
- Hoe staat u tegenover polyamoreuze huwelijken (huwelijken met meerdere personen)?
- Zou u zich hard kunnen maken om het mogelijk te maken om polyamoreuze huwelijken officieel erkend te krijgen?
De antwoorden van de politieke partijen
Hartelijk dank voor uw e-mail aan D66.
Allereerst, wat fijn dat jullie het met z’n 3en zo goed hebben!
D66 is voorstander van een zo vrij mogelijke inrichting van het leven,
waar de overheid zich zo min mogelijk mee bemoeit.
Echter, hoewel D66 niet uit principale redenen tegen het idee van
wettelijke erkenning voor een polygaam huwelijk is, wil het zich ook
niet op voorhand uitspreken over de wenselijkheid van een wettelijk
erkend polygaam huwelijk. Het moet namelijk eerst worden aangetoond dat
het wenselijk is om polygame huwelijke wettelijk te erkennen alvorens
wordt onderzocht of het juridisch haalbaar is. Juridisch gezien is het
lastig aangezien dit in vele landen niet erkend wordt.
Wij begrijpen ook dat het in uw geval vervelend is dat dit niet voor u
en uw partners mogelijk is. Als er ontwikkelingen zijn op dit vlak,
zullen wij u zeker benaderen en we zullen uw verhaal meenemen.
Ik vertrouw erop u voldoende te hebben geïnformeerd.
Voor een reactie op uw vragen verwijs ik graag naar onze paragraaf ‘huwelijk en gezin’ van ons verkiezingsprogramma. Dan is het u denk ik wel duidelijk hoe de SGP denkt over andere relaties dan een huwelijk tussen één man en één vrouw.
Bedankt voor uw email.
De ChristenUnie ziet het huwelijk als en verbintenis tussen één man en één vrouw.
Wij geloven in monogame relaties en dat het gezin de hoeksteen van de samenleving is.
De ChristenUnie zal dus geen verdere actie ondernemen om polygamische huwelijken mogelijk te maken.
Dank voor je bericht en je betrokkenheid bij GroenLinks. Jesse heeft me gevraagd je mail te beantwoorden.
Wat frustrerend dat de juridische mogelijkheden zo slecht aansluiten op jullie gezin. De Nederlandse wet gaat nog uit van ’traditionele’ gezinnen, en dat kan grote en schrijnende gevolgen hebben, inderdaad bijvoorbeeld wat erfrecht betreft. GroenLinks wil bestaande wetten moderniseren, zodat ze de juiste bescherming bieden aan álle gezinsvormen.
Zulke veranderingen kosten helaas veel tijd. We zien dat op dit moment bij de plannen voor modernisering van de wetten rondom ouderschap. Om te zorgen dat ook in gezinnen met meerdere vaders en/of moeders, de ouders juridisch zeggenschap kunnen krijgen, heeft er eerst een commissie uitgebreid onderzoek gedaan. Nu hun advies er is, zal het ook nog lang duren voordat er een nieuwe wet ligt, waarvoor dan ook nog een meerderheid moet zijn. Aangezien de erkenning van polyamoreuze relaties op dit moment bij mijn weten nog nergens op de agenda staat, vrees ik dat er nog een lange weg te gaan is.
GroenLinks staat zoals gezegd voor de modernisering van wetgeving op dit gebied. In ons programma steunen we dan ook expliciet de plannen voor juridisch meerouderschap. Erkenning van polyamoreuze relaties staat ook bij ons nog niet op de agenda, maar ik ga jullie situatie wel onder de aandacht brengen bij de partij. Hopelijk kunnen we dit in de toekomst beter regelen, zodat jullie en jullie kinderen de rechten krijgen die jullie horen te hebben.
Hartelijk dank voor uw e-mail aan Emile Roemer. Hij vroeg mij deze te beantwoorden.
Wat fijn dat u met zijn drieeen gelukkig bent! Ik kan me goed voorstellen dat u dan ook met zijn drieeen zou willen trouwen. Helaas betreffen gevallen zoals de uwe wel echt de uitzondering op de regel. De SP is geen voorstander van polyamoreuze huwelijken mogelijk maken omdat dit vaak (gedwongen) huwelijken zijn waarbij de positie van de vrouw ernstig in het geding is. Ook zou dit betekenen dat het gehele burgerlijk wetboek aangepast zou moeten worden op de nieuwe situatie.
Het spijt mij zeer op dit moment niet meer voor u te kunnen betekenen.
Hartelijk dank voor uw e-mail aan de heer Buma.
Graag beantwoord ik uw vraag namens Madeleine van Toorenburg, woordvoerder Justitie bij de CDA Tweede Kamerfractie.
Vooropgesteld is zij blij voor u en uw partners dat u met z’n drieën gelukkig bent. Het CDA is zich bewust van moderne en nieuwe gezinssamenstellingen en ondersteunt dit ook als (indien aanwezig) dit in het belang van eventuele kinderen is. Het CDA hecht als geen andere partij aan de waarde van families en gezinnen. In ons verkiezingsprogramma hebben wij hier ook een volledige paragraaf aan gewijd. cda.nl/partij/tk2017/verkiezingsprogramma/
Het CDA is echter geen voorstander van het opheffen van het polygamieverbod. In Boek 1, artikel 33 van het Burgerlijk Wetboek is dit polygamieverbod als volgt verwoord: “Een persoon kan tegelijkertijd slechts met één andere persoon door het huwelijk verbonden zijn.” In artikel 237 van het Wetboek van Strafrecht is dit strafbaar gesteld (vier tot zes jaar gevangenisstraf).
De reden dat het CDA dit wil behouden is de waarde en bron van het huwelijk zoals in onze cultuur en samenleving is overgeleverd door de Bijbel, namelijk een hechte verbintenis die tussen twee mensen tot stand komt. Het CDA hecht hier zeer aan.
Toevallig is recentelijk een groot onderzoek gedaan in opdracht van de Eerste en Tweede Kamer naar een (her)inrichting van het familierecht. Dit betrof de Staatcommissie ”Herrijking Ouderschap”. Zie https://www.rijksoverheid.nl/…/staatscommissie-pas-wetgevin…
Uit hun rapportage komt ook niet naar voren dat er – los van uw vraag- in de Nederlandse samenleving behoefte zou zijn aan het opheffen van het polygamieverbod.
Sterker nog, dit kabinet heeft wetgeving tot stand gebracht (2013) die de rechtsmacht van het polygamieverbod uitbreidt. Een wetsvoorstel regelt dat vreemdelingen/immigranten in Nederland niet in het buitenland een tweede huwelijk mogen aangaan. Dit ziet volgens de regering op de problematiek aangaande huwelijksmigratie.
Alle partijen in Tweede en Eerste Kamer hebben voor dit wetsvoorstel gestemd. Zie https://www.eerstekamer.nl/…/32840_verruiming_strafrechteli…
Laat onverlet dat er tal van manieren zijn om een gezinssamenstelling tegenwoordig anders in te richten dan met één man en één vrouw en/of met een huwelijksverbintenis door de kerk. In uw situatie ligt het afsluiten van een samenlevingsovereenkomst meer voor de hand, zo lijkt mij, maar daarvoor heeft u wellicht ook al juridisch advies voor ingewonnen.
Ik hoop hiermee uw vragen voldoende te hebben beantwoord en wens u en uw partners veel geluk toe.
Met vriendelijke groet, mede namens Madeleine van Toorenburg,
Dank voor uw openhartige en eerlijke vraag. U heeft een, voor mijn persoonlijke beoordeling, bijzondere relatie, waarvan ik ook het idee heb dat u een zeer bevoorrecht persoon bent. Een dergelijke relatie in een drie-eenheid is toch erg mooi. Ik heb over dit soort relaties nooit eerder nagedacht, waarbij de mogelijkheid van een huwelijk met meerdere personen werd ingebracht. Ik ben tegen polygamie, omdat ik het voorbeeld van ongelijkwaardigheid heb binnen bepaalde culturen, waarbij de man de vrouw vaak koopt en binnen zijn eigen “harem” laat leven. Voor mij is van het grootste belang dat binnen het juridische huwelijk een basis van juridische gelijkwaardigheid bestaat. Binnen dat beeld van polygamie binnen die bepaalde culturen, bestaat deze gelijkwaardigheid niet.
Nu heb ik echter bij de beoordeling van uw situatie duidelijk het idee dat hier wel sprake is van gelijkwaardigheid en is het in dat opzicht interessant om te onderzoeken of die wetgeving gewijzigd zou moeten worden. Van belang hierbij is of er een duidelijke roep uit de samenleving bestaat voor een dergelijke wijziging. Ik zou dus wel eerst een onderzoek willen hebben naar de brede belangstelling in de maatschappij voor een dergelijke wijziging, waarbij evengoed gelijkwaardigheid in de wet ingepast moet worden.
Ik hoop dat ik uw vraag hiermee heb beantwoord. Indien u nog nadere vragen heeft, hoor ik dit graag.
Een van de belangrijkste principes van de Piratenpartij is vrijheid van keuze, zelfbeschikking en gelijke rechten. Wij zouden absoluut voorstander zijn om andere soorten relaties wat of hoe die ook zijn te erkennen. Ik kan echter niet toezeggen dat wij ons hier hard voor zullen gaan maken omdat we al zoveel zaken hebben die we op de agenda willen hebben na 15 maart en nog maar een kleine partij zijn. Maar in ieder geval zult u in ons geen tegenstander vinden.
In de tussentijd wens ik u veel sterkte en liefde toe!
Bij de Vrijzinnige Partij gaan we ervan uit dat de overheid de mensen zou moeten faciliteren in plaats van tegenwerken. We zien dat er veel regelingen zijn die voor de meeste mensen zijn vorm gegeven. Als men iets afwijkt van het gemiddelde komt men terecht in een bureaucratische rompslomp waar bijna niet uit te komen is. Het gaat vaak om one size fits all methode die onnodig ingewikkeld in elkaar zit.
Als men kijkt naar de wetten en regels die er gelden rond het huwelijk en erfrecht is dit niet anders. Alles is gebaseerd op een standaard huwelijk. Ik ben het helemaal met u eens dat de gedachte die achter deze wetten zit ook van toepassing zou moeten zijn in uw geval: mensen die ervoor kiezen samen te zijn, zouden dezelfde rechten en plichten moeten kunnen krijgen. Of dit nu twee of drie mensen zijn is niet aan de overheid om te bepalen.
De Vrijzinnige Partij is dus voor het faciliteren van de wensen van mensen. Ik hoop uw vragen hiermee beantwoord te hebben.
Vriendelijke groet mede namens Norbert Klein,
Wij staan er als partij als volgt tegenover: voor de wet meerouderschap. Op dit gebied is er al zeker modernisering in gang gezet. We vinden dat men zijn of haar relatie(s) zelf mag voorgeven. Het is echter juridisch gezien een hele ingewikkelde zaak. Het is eerst zaak om hier een principiële meerderheid voor te krijgen in de Kamer, daarnaast moet er worden gekeken of dit juridisch gezien haalbaar is. Mocht dit onderwerp weer op de agenda komen te staan, dan zullen wij ons hier weer over buigen en de haalbaarheid ervan onderzoeken. Ik snap dat dit nog niet echt perspectief biedt voor u en uw partners, maar we kunnen er helaas niet meer van maken op dit moment. Ik hoop u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.
Van de andere partijen die aangeschreven zijn (VVD, PVV, Partij voor de Dieren, 50plus, VNL, DENK, Nieuwe Wegen, Forum voor Democratie) is geen reactie ontvangen.
